คลิป +บทความ หน่อคำ หนุ่มไร้แขนขา กับอีกหนึ่งแรงบันดาลใจ สำหรับคนสิ้นหวัง

หน่อคำ หนุ่มไร้แขนขา กับอีกหนึ่งแรงบันดาลใจ สำหรับคนสิ้นหวัง

ใน ขณะที่หลายคนกำลังท้อแท้สิ้นหวัง หมดกำลังใจไปกับปัญหาที่รุมเร้าเข้ามาใชีวิต แต่หน่อคำ สมสวัสดิ์ ชายพิการวัย 36 ปี เกิดขึ้นมาพร้อมกับ แขนและขาที่สั้นกุดทั้งสองข้าง ชายพิการคนนี้มองว่า ความสุขมีได้ไม่ยาก แม้ว่าจะมีร่างกายที่ไม่เหมือนคนปกติทั่วไป

รายการคน ค้นคน ออกอากาศวันที่ 19 กรกฎาคม นำเสนอเรื่องราวของ หน่อคำ ลูกจ้างชั่วคราว ร.พ.แม่ลาว ผู้ได้รับรางวัลคนดีของแผ่นดินปี 2  เขาได้รับโอกาสให้ได้เข้ามาทำหน้าที่เป็นลูกจ้างชั่วคราว ในตำแหน่งเลขานุการชมรมพัฒนาผู้พิการ โรงพยาบาลแม่ลาว ซึ่งก่อนหน้านี้ทำงานเป็นกิจอาสาให้กับชมรมคนพิการ

แม้ว่าจะพิการ หน่อคำสามารถทำงานทุกอย่างได้เหมือนบุคคลปกติทั่วไป อีกทั้งจิตใจเปี่ยมล้นด้วยความปรารถนาดีไม่ต่างจากคนปกติคนอื่นๆ

“คน เราเกิดมาสามารถทำดีได้ทุกคน ไม่จำเป็นว่าคุณต้องมีการศึกษาสูง ฐานะร่ำรวย หรือร่างกายที่ปกติแข็งแรง เราสามารถทำดีได้ ขอเพียงมีความตั้งใจเพื่อจะทำเพื่อผู้อื่น” หน่อคำกล่าวด้วยความภาคภูมิใจในความพิการของตนเอง

ใน ชีวิตประจำวัน หน่อคำดัดแปลงรถจักรยานยนต์ให้เหมาะกับสภาพร่างกายเพื่อไปไหนมาไหนได้สะดวก โดยเขาบอกว่า หากเราจะพึ่งพาคนอื่นไปตลอดชีวิตก็คงจะไม่ไหว จึงคิดค้นดัดแปลงออกแบบให้พิเศษขึ้นมา เพื่อจะได้พึ่งพาตนเอง เดินทางไปทำงานได้สะดวก ซึ่งก่อนที่จะขับรถได้ก็บาดเจ็บหลายครั้ง แต่ไม่มีความย่อท้อ เพราะคิดว่าต้องขับให้ได้ จึงเป็นแรงผลักดันให้ไม่ท้อ

หน่อ คำ รับผิดชอบในเรื่องข้อมูลคนพิการในอ.แม่ลาว จ.เชียงราย ประสาน ทำหลักฐานเรื่องต่างๆ แล้วให้การช่วยเหลืออย่างต่อเนื่อง แม้จะมีปัญหามาอยู่เรื่อยๆ แต่ก็พยายามหาหนทางช่วยเหลือ ให้ความรักความห่วงใย เพื่อให้ผู้พิการเปิดใจคุยในสภาพปัญหาและความต้องการด้วยความจริงใจ

หน่อ คำบอกว่า สิ่งที่ตนพิการ ง่ายต่อการพูดคุย เพราะรู้สภาพปัญหาคนพิการมากกว่าคนปกติ เหมือนหัวอกเดียวกัน เมื่อได้ช่วยเหลือแล้ว จิตใจเราก็สบาย เหนื่อยก็เพียงร่างกาย แต่ใจมีความสุข แม้สภาพร่างกายไม่แข็งแรงเท่าใดนัก แต่เหมือนกับเราแบ่งปันรอยยิ้ม สิ่งดีๆ ให้ชีวิตคนอื่นมีความเป็นอยู่ มีชีวิตที่ดีขึ้น ก็เพียงพอแล้ว

นอกจากนี้ หน่อคำ ยังทำหน้าที่เป็นดีเจเสียงหล่อ จากคลื่น106.75  วิทยุคนแม่ลาว การจัดรายการแบบมืออาชีพไม่บกพร่อง  แม้จะเหนื่อยแต่คนเราถ้ามีอาชีพติดตัวก็ไม่ตกงาน พึ่งพาตัวเองได้ มีรายจ่ายโดยที่ไม่ต้องเดือดร้อนใครเขา

ใน ฐานะหัวหน้าครอบครัว หน่อคำ มีคุณแม่ ภรรยา และลูกสาวที่ดูแลอยู่ด้วย เขาบอกว่า เมื่อก่อนเคยคิดว่า เราไม่อยากมีภาระ กลัวลูกออกมามีปมด้อย แต่ก็กลับมาคิดอีกที ก็คิดว่าเป็นเรื่องธรรมชาติที่คนเราเกิดมาก็ต้องมีครอบครัว แต่สิ่งหนึ่งที่กังวลคือ กลัวลูกจะมีปมด้อย หวั่นว่าลูกจะรับได้หรือไม่ แต่ตนก็พยายามสอนลูกเสมอว่า พ่อก็ไม่สามารถเลือกเกิดได้ เมื่อโตขึ้น เวลาจะทำให้เขาเข้าใจ

“บาง ครั้งสิ่งที่เราหวังไม่เป็นอย่างที่ตั้งใจ แต่เชื่อว่า อนาคตเรามองไม่เห็น เราต้องทำวันนี้ วันที่เรายังมีลมหายใจอยู่ให้ดีที่สุด วันต่อๆไปเราก็ไม่ต้องกังวลอะไร “ หน่อคำ กล่าว

คำ อ้าย สุนันต๊ะ เพื่อนร่วมงานผู้พิการ เป็นลูกจ้างชั่วคราวร.พ.แม่ลาว เล่าว่า พอมารู้จักคุณหน่อคำ เห็นสภาพคุณหน่อคำ แล้ว ทำไมเขาอยู่ได้ ทั้งๆที่เขาพิการตั้งแต่กำเนิด มันกลายเป็นแรงบรรดาลใจ เมื่อเขาทำได้เราก็ทำได้ เราต้องอยู่เพื่อคนที่เรารัก

หน่อคำกล่าว ทิ้งท้ายว่า ชีวิตคนเราจะด้อยค่าหรือมีค่า ขึ้นอยู่กับว่าเราจะมองอย่างไร คนเราต้องทำหน้าที่สองหน้าที่ คือทำให้พ้นจากทุกข์ และอีกอย่างหนึ่งก็คือ ทำให้คนอื่นได้พ้นทุกข์

หน่อคำ กับหัวใจสติปัญญาที่ดี ส่งผลให้ ความดี สามารถทำดีได้โดยไม่มีข้อแม้ใดๆ นี่คือหน้าที่ที่มนุษย์ต้องทำ