บทความ หลักสูตรผู้บังคับหมวดอาสารักษาดินแดน

ผู้บังคับหมวดอาสารักษาดินแดน

    วันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๕๓ ต้นสังกัดส่งผมเข้ารับการฝึกอบรม
ผู้บังคับหมวดอาสารักษาดินแดน (ผบ.หมวด อส.) เป็นการฝึกรุ่นที่ ๓๓ ที่โรงเรียน
การกำลังสำรอง หน่วยบัญชาการกำลังสำรอง ค่ายธนะรัตน์ อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีระยะเวลาการฝึกเจ็ดสัปดาห์ หลักสูตรนี้กรมการปกครองให้ทหาร
ฝึกให้ ผู้เข้ารับการฝึกก็คือปลัดอำเภอจากที่ต่างๆ ทั่วประเทศจำนวน ๘๐ คน ครูฝึก
แบ่งออกพวกผมออกเป็นสองหมวด มีจำนวนหมวดละ ๔๐ คน เมื่อรายงานตัวเสร็จ
แล้ว ผมถูกจัดให้อยู่หมวดที่ ๒ กองร้อยที่ ๔ จากนั้นก็ได้รับแจกชุดเครื่องแบบฝึก
 รองเท้า ของใช้ต่างๆ สำหรับวิชาที่ต้องเรียนต้องฝึกกันนั้น ส่วนมากก็เป็นวิชาด้าน
การทหาร   

  วิชาที่เรียนก็อาทิเช่น วิชาแผนที่ เข็มทิศ อาวุธศึกษา ยุทธวิธี การปฐม
พยาบาล การยิงปืน การสื่อสาร การ รปภ.บุคคลสำคัญ วินาศกรรม การปฏิบัติ
การพิเศษ การลาดตระเวน หลักพื้นฐานสงครามนอกแบบ การดำรงชีพในป่า
รวมถึงการเข้าโจมตี การต่อต้านการก่อการร้ายและการก่อวินาศกรรม รวมถึง
ฝึกทางยุทธวิธีเกี่ยวกับการป้องกันปราบปรามการก่อความไม่สงบในจังหวัด
ชายแดน เป็นต้น การเรียนในห้องเรียน หรือที่ทหารเรียกการเรียนภาคที่ตั้ง
เป็นการเรียนด้านวิชาการ ไม่หนักมาก จะไปหนักก็ตอนการฝึกภาคสนามที่
พวกผมต้องพิสูจน์ตัวเอง ดังนั้น จึงต้องมีการเตรียมร่างกายให้พร้อม
ให้แข็งแรง มีการทดสอบร่างกาย การทดสอบกำลังใจ

    ในการฝึกภาคสนามนั้น พวกผมฝึกกับทหารรบพิเศษ
ทุกคนต้องแบกสัมภาระข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัว เสื้อผ้า อาหาร เครื่องนอน
ต้องบรรจุในเป้หลัง พร้อมอาวุธปืนเอ็ม ๑๖ กระสุน ออกเดินทางจากกองร้อย
โดยรถบรรทุกทหาร รถจะนำพวกผมไปปล่อยลงจุดที่กำหนด ในการฝึกช่วงแรก
 จะเป็นการเดินทางไกลในเวลากลางวัน โดยครูฝึกแบ่งออกเป็นสามชุดลาด
ตระเวน ผมอยู่ชุดลาดตระเวรที่สอง แล้วครูฝึกก็จะตั้งโจทย์ให้พวกผมเข้า
ปฏิบัติภารกิจต่าง เช่น ต้องเข้าตีที่หมาย ณ จุดนี้ ก่อนเวลาเท่านี้ เพื่อทำลาย
ที่มั่นของข้าศึก ยึดเสบียงอาหารและน้ำดื่ม แล้วก็ออกเดินลาดตระเวนต่อ
ปฏิบัติภารกิจต่างๆ ตามที่ครูฝึกกำหนดไปเรื่อยๆ กลางแดดเปรี้ยงๆเหนื่อยมาก
 เพื่อนๆ ผมบางคนก็เดินไม่ไหว เพราะเหนื่อยมาก แต่พวกเราก็ไม่ถอดใจ
ใครที่เดินไม่ไหว พวกเราก็ช่วยกันแบกสักภาระและประคองกันไป เพื่อไป
ต่อให้ได้ ก็ทุลักทุเลดี ช่วงบ่ายๆ จึงเข้าที่พัก จัดที่พัก กางเต็นท์ หุงหาอาหาร
 จัดวางเวรยาม ตอนกลางคืนก็มีภารกิจซุ่มโจมตีในเวลากลางคืนอีก ต้องแบ่ง
กันไปปฏิบัติหน้าที่ กำลังส่วนหนึ่งเฝ้าฐาน อีกส่วนก็ออกปฏิบัติภารกิจซุ่มโจมตี
 พวกที่อยู่ที่ฐานก็ใช่ว่าจะสบายครับ ถูกข้าศึก (ครูฝึก) เข้าโจมตีฐานอยู่เป็น
ช่วงๆ ทั้งคืน ก็ต้องยิงต่อสู้กันตลอดละครับ ต้องอดหลับอดนอน แม้เหน็ด
เหนื่อยเพียงใดก็ต้องอดทน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความสามัคคี เหล่าบรรดา
ครูฝึกจะทรมานพวกผม เพื่อให้พวกผมมีความอดทน ความเหนื่อย อ่อนล้า
 ง่วง หิว กระหาย เจ็บและปวดต่างๆ นาๆ  ก็จะมันทำให้คนแสดงธาตุแท้
ออกมา ใครมีนิสัยเป็นยังไงก็เห็นกันช่วงนี้ละครับ คนอ่อนแอ คนที่เห็นแก่ตัว
 คนที่ใจไม่สู้ก็มี บางคนขอครูฝึกกลับตั้งแต่การฝึกวันแรกก็มี จนผ่านเข้าวันที่
สามแล้ว ทุกคนเริ่มอ่อนล้า เหน็ดเหนื่อย บางคนถอดใจจะกลับ ไม่ฝึก เพื่อนๆ
 ในชุดก็ต้องช่วยกันปลอบใจ ต้องช่วยแบกสัมภาระให้แทน เพราะอยากให้
ฝึกจบด้วยกัน เพราะมาด้วยกันถึงขนาดนี้แล้ว อีกนิดเดียวเท่านั้นก็จะสำเร็จ
การฝึก ในการฝึกหลักสูตรนี้ ทุกคนต้องอดทน มีความตั้งใจจริง รู้จักใช้สติ
ปัญญาในการแก้ไขปัญหา มีความแข็งแกร่งของร่างกาย มีความเข้มแข็ง
ของจิตใจ และสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือความมีน้ำใจ เราจะมีเพื่อนตายหรือ
ไม่ก็วัดกันคราวนี้ละครับ ว่าใครจะมีน้ำใจกับเพื่อนฝูงแค่ไหน เพียงไร

น่าดีใจที่พวกผมทุกคนต่างผ่านกันมาได้ ในห้วงการฝึกภาคสนาม
 ตลอดเวลาที่อยู่ในป่าจะไม่มีการอาบน้ำ แต่สามารถเช็ดตัวได้ การเข้าตีที่
มั่นข้าศึกแต่ละครั้งต้องยึดน้ำให้ได้ เพื่อต่อชีวิตของหน่วย ต้องแบกถังน้ำ
กลับไปใช้ที่ฐานลาดตระเวน จะเห็นคุณค่าของน้ำมาก จึงต้องใช้อย่าง
ประหยัด และใช้อย่างคุ้มค่า ใช้ดื่มกินกับประกอบอาหารเท่านั้น และช่วง
ต่อมาก็เข้าสู่การฝึกภายในชุมชน หมู่บ้าน ทั้งการรักษาความปลอดภัยแก่
พระสงฆ์ การรักษาความปลอดภัยสถานที่ การตั้งด่านตรวจค้น จับกุม
การถูกซุ่มโจมตีขณะเข้าตรวจสอบจุดเกิดเหตุ เป็นต้น

หลักสูตรนี้เป็นหลักสูตรของกรมการปกครองที่ฝึกหนักและยาก
ลำบากที่สุด กรมการปกครองพยายามสร้าง ให้พวกผมแข็งแกร่งทั้งทาง
ร่างกายและจิตใจ พร้อมไปกับความรู้ การฝึกการหัด ที่จะต้องทำควบคู่
ไปด้วยจนไปถึงระดับมาตรฐานที่กำหนดไว้ ดังนั้นเมื่อเหล่าปลัดอำเภอมา
เข้ามารับการฝึก ก็จะพบกับแรงกดดันขนาดหนัก เหน็ดเหนื่อยแบบสาหัส
สากัน เผชิญความเจ็บปวดจากการฝึกในแบบต่างๆ อีกทั้งความเหนื่อย
ความหิว ความง่วง ความอ่อนเพลีย จิตใจก็จะถูกกดดันอย่างหนักเพื่อให้
พวกผมมีอดกลั้น มีวินัย เคารพผู้บังคับบัญชา ต้องรู้จักเก็บความรู้สึก
ตลอดจนความไม่พอใจต่างๆ นาๆ จนกลายเป็นความอดทนที่ทนได้ทั้ง
ทางร่างกายและจิตใจจนสามารถควบคุมสติได้ดีหากเผชิญเหตุภัยต่างๆ

จบการฝึกภาคสนาม กลับเข้าค่ายที่พัก รู้สึกหายเหนื่อยเลยครับ
และรู้สึกภาคภูมิใจที่เราผ่านมาได้ ผมรู้สึกว่าตัวเองเข้าใจชีวิตได้
ดีกว่าเดิม แตกต่างไปจากเดิม มีความอดทนอดกลั้นมากขึ้น มีความมั่นใจ
ในตัวเองเพิ่มขึ้น มีสุขุมรอบคอบมากขึ้น คิดและมองเรื่องราวต่างๆ ที่เคย
คิดว่าเป็นปัญหาใหญ่โต กลายเป็นเรื่องธรรมดาๆ ไป มีวินัยในการครอง
ตนมากกว่าเดิม

ผู้ที่ผ่านการฝึกหลักสูตรนี้ ก็จะได้รับการประดับเครื่องหมายผู้บังคับ
หมวดอาสาสมัครรักษาดินแดน เป็นรูปง้าวไขว้ ใต้อุณาโลมภายใต้พระมหา
มงกุฎอยู่ภายในช่อชัยพฤกษ์ ซึ่งง้าว หมายถึง ศาสตราวุธอันแสดงถึงอำนาจ
ความเข้มแข็ง และพลัง อุณาภายใต้พระมหามงกุฎ หมายถึง สัญลักษณ์
ของกองอาสารักษาดินแดน   ช่อชัยพฤกษ์ หมายถึง เกียรติยศ ชื่อเสียง
โดยได้รับการประดับในงานพิธีปิดการฝึก เสร็จการฝึกแล้วก็กลับสู่ที่ทำงาน
ต้นสังกัด ลุยงานต่อไป

    ว่าที่ร้อยโท อภิชาต  จันทวรรณ

    ปลัดอำเภอภูกระดึง

    ๔ มกราคม ๒๕๕๔