ดาบแชน นักกู้ระเบิด ๑

ดาบแชน นักกู้ระเบิด

เหมือนเช่นทุกๆวันที่ดูเหมือนเงียบสงบ เสียงวิทยุแจ้งเหตุ ๕๑๑ ดังขึ้นในห้องทำงานเล็กๆ ของหน่วย EOD รับรายงานว่า ทหารถูกระเบิดเสียชีวิตที่อำเภอศรีสาคร ขอความช่วยเหลือชุดเก็บกู้เข้าตรวจสอบในพื้นที่โดยรอบ สิ้นเสียงวอ ดาบตำรวจแชน หัวหน้าหน่วยเก็บกู้และทำลายวัตถุระเบิด กลุ่มงานสืบสวนพิเศษ ตำรวจภูธรจังหวัดนราธิวาส ขานรับทันที คำสั่งการที่รู้ทั้งรู้ว่าทุกครั้งที่ออกปฏิบัติหน้าที่ อาจมีแต่ตั๋วเที่ยวไป หัวใจอันแข็งแกร่ง ห้าวหาญ ไม่เคยจำยอมน้อมให้กับความหวาดกลัว ด้วยเพราะท้ายที่สุด ชีวิตของนายดาบแห่งทะเลตะวันออกได้มอบทุกลมหายใจให้กับผืนแผ่นดินนี้

หน่วยปฏิบัติการพิเศษเหยี่ยวดง
ไม่ถึงสิบนาที ทีมปฏิบัติงานในนามเรียกขาน “เหยี่ยวดง” ก็พร้อมสู่จุดหมายที่ห่างออกไป ๘๐ กิโลเมตร แม้ทว่านั่นอาจเป็นเพียงหลุมพราง “แค่รถเคลื่อนออกจากกองร้อยมันก็เสี่ยงแล้ว ทั้งซุ่มโจมตี ระเบิดลูกที่สอง ตะปูเรือใบ ตัดไม้ขวางถนน หลากหลายวิธีที่ล่อหลอกพวกเรา เพราะเหตุผลที่แท้จริงของการระเบิดบางทีเป้าหมายอาจเป็นพวกเรา พี่คิดว่าทุกก้าวที่พวกเราออกปฏิบัติงาน ฝั่งตรงข้ามเขารู้ เพราะเราอยู่ในที่สว่าง พี่เองเป็นคนที่คอยขัดขวางงานของพวกเขา ยอมรับเลยว่าพี่เองคือเป้าหมาย ทำให้ทุกๆ ครั้งที่ออกไป อาจตายได้ทุกเมื่อ”
น้ำเสียงเนิบช้าของนายดาบตำรวจวัยสี่สิบหกปี แทนตัวเองว่าพี่อย่างเป็นกันเอง ในสถานการณ์ที่มีความเสี่ยงร้อยเปอร์เซ็นต์ หน้าที่หลักคือการเก็บกู้ระเบิด ใช้เพียงคีมล็อกกับ
คัตเตอร์ หากแต่ปืนไรเฟิลอัตโนมัติ M4A1 ไม่เคยห่างกาย ปืนพก ๑๑ มม.ขึ้นลำไว้ตลอด อย่างน้อยหากเกิดเหตุไม่คาดฝันเขาก็ยังสามารถป้องกันตัวได้ในระยะเวลาสั้นๆ สิ่งสำคัญที่สุดของการออกปฏิบัติการ ทุกครั้งแกจะพูดกับลูกทีมอยู่เสมอว่า อย่าประมาท ความปลอดภัยนั้นต้องมาจากทีมเวิร์กที่ดีและเข้าใจกัน รถกระบะสองตอนสแตนด์บายรอคำสั่งจากรถที่ขับนำของดาบแชน ในทุกภารกิจอย่างน้อยเหยี่ยวดงต้องแบ่งเป็นสี่ทีม นำขบวนด้วยรถของหน่วยเก็บกู้ ตามด้วยรถตู้ตัดสัญญาณโทรศัพท์ และหน่วยพิสูจน์หลักฐานจังหวัดนราธิวาส ปิดท้ายด้วยหน่วยคุ้มกันที่คอยเป็นยาม คอยระวังสิ่งผิดสังเกต ซึ่งมีส่วนสำคัญอย่างมาก ถ้าเกิดการลอบยิงหรือรถนำถูกระเบิดก็พร้อมเข้าปะทะได้ทันที
“เมื่อไซเรนกระพริบและวิ่งนำออกไปก่อนเพื่อขอทาง พี่จะวิเคราะห์เส้นทางและพื้นที่ว่ามีความเสี่ยงแค่ไหนที่จะถูกซุ่มโจมตี ต้องประเมินว่าเป็นเหตุระดับไหน ต้องขอกำลังเสริมหรือไม่ เราต้องใช้วิทยุติดต่อสื่อสารกับทางพื้นที่และทีมตลอดเวลา เพราะการที่เป็นรถนำเป็นสิ่งสำคัญที่สุดคือการช่างสังเกต ไม่ว่าจะเป็นผู้คน ถนนสองข้างทาง เห็นสิ่งไหนผิดปกติเราต้องเตรียมพร้อม
พันตำรวจโทเลียบ พรหมจันทร์ รองผู้กำกับที่ออกปฏิบัติงานพร้อมดาบแชนอยู่เสมอ กล่าวว่า “ในการเดินทางแต่ละครั้งเราต้องแข่งกับเวลา เพราะเคยเจอวันเดียวระเบิดสิบลูกพร้อมกันมาแล้ว รถนำจะวิ่งเร็วไม่ต่ำกว่า ๑๒๐ และทิ้งระยะห่างของแต่ละคัน ๓๐ เมตร ส่วนรถผมที่เป็นรถคุ้มกัน จะห่างออกมาประมาณ ๕๐ เมตร เพื่อที่จะได้เห็นขบวนอย่างชัดเจน และสามารถสังเกตความเคลื่อนไหวของรถแต่ละคันได้ง่าย เหตุที่ต้องวิ่งเร็วแบบนั้น เพราะป้องกันไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามกดระเบิดทัน ในกรณีที่คนร้ายฝังระเบิดไว้ใต้ถนน และรถทุกคันในทีมจะต้องวิ่งกึ่งกลางถนน ป้องกันระเบิดกับเรือใบที่ส่วนใหญ่มักลอบวางข้างทาง”
“ระวัง ! ระวัง ! มีตะปูเรือใบ ทุกหน่วยเตรียมพร้อม” ดาบแชนกรอกเสียงผ่านวิทยุสื่อสาร ไม่กี่อึดใจ รถทุกคันจอดนิ่งสนิท หน่วยคุ้มกันกระโดดลงจากท้ายกระบะ วิ่งขึ้นไปบนเนินป่ายางสองข้างทางเพื่อตรวจสอบความปลอดภัย ตำรวจทุกนายลงจากรถ เสียงขึ้นลำปืนดังเกือบจะพร้อมกัน สายตาระแวดระวัง ปากกระบอกปืนชี้ไปยังป่าสองข้างทาง ดาบแชนสำรวจพื้นที่อย่างละเอียด “ที่ตรงนี้เคยเกิดเหตุระเบิดและซุ่มยิงบ่อย เพราะพื้นที่เป็นป่าทึบและอยู่บนเนินเขา หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า ป่าจันตุหลี พวกเราต้องระมัดระวังให้มาก เพราะพี่เคยผ่านช่วงความตายของชีวิตมาหลายครั้ง ตรงไหนเคยเกิดเหตุเราต้องจดจำและระมัดระวัง พลาดไม่ได้เลย ถึงรถจะวิ่งเร็ว แต่เราต้องสังเกตเป็นพิเศษ พลาดมาคือตาย”
สำหรับตะปูเรือใบชุดนี้ ดาบอ่านว่า เป็นแค่การถ่วงเวลาให้ชุดไปถึงที่หมายช้า “ต้องรีบเคลียร์ให้บนถนนปลอดภัย ชาวบ้านจะได้ไม่เดือดร้อน แล้วไปต่อ” ชุดเหยี่ยวดงกลับเข้าประจำตำแหน่ง หลังเสียงถอนกำลังของพี่ดาบดังขึ้น พร้อมมุ่งหน้าเข้าที่เกิดเหตุ ยิ่งเข้าใกล้จุดหมาย ทุกคนต้องสังเกตการณ์อย่างคร่ำเคร่ง วิทยุสื่อสารเงียบเสียงไปแล้ว หลังจากดาบแชนสั่งเลิกใช้สัญญาณ ด้วยหวั่นใจว่า หนทางข้างหน้าจะมีระเบิดคอยต้อนรับอยู่
“ระหว่างทีมเก็บกู้ระเบิดในสามจังหวัดภาคใต้ พี่ว่าทีมเราน่าจะเข้าใจกันมากกว่าเพื่อน มันเป็นระเบียบระบบ มันเป็นเหมือนครอบครัว ที่อื่นพี่เคยถาม เขามีปัญหากันเยอะแยะ พอถึงพื้นที่ ใครมีหน้าที่อะไรก็ไปทำ อิเล็กทรอนิกส์ก็ทำไป ตรวจทุ่น เอกซเรย์วัตถุระเบิด ยิงทำลาย ตรวจหาสารระเบิด มันมีอะไรหลายอย่าง ใครรับผิดชอบตรงไหน ถึงเวลาต้องทำเต็มที่ ถ้าพูดถึงการทำงานของทีมเก็บกู้นราฯ พี่ยกนิ้วให้เลย ทุกคนมีหน้าที่ของแต่ละคน สำคัญเท่ากัน พี่สามารถวางชีวิตไว้กับพวกเขาได้ พี่เชื่อใจพวกเขาได้”
ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับงานระดับ “ฝากชีวิต” ไว้แก่กัน ไม่ควรมีช่องว่างหรือความกังขาในหัวใจ “จิตใจคนสำคัญที่สุด ไม่ใช่มาทำงานแต่ตัว แต่หัวใจต้องมาด้วย ต้องพร้อมตาย การดูคนก็ดูไม่ยาก คืองานแบบนี้ ถ้าคนหนึ่งถ่วงมันจะตายกันหมด ส่วนตัวพี่จะเสี่ยงหรือเป็นอะไร พี่ต้องเป็นก่อน ถ้าส่วนที่ไม่ปลอดภัย พี่จะทำเองหมด อันไหนไม่อันตรายแล้วก็ให้ลูกทีมทำ ถ้าเราพลาด เราก็ตายคนเดียว ยังไงคนอื่นต้องปลอดภัย” คำพูดและแววตาที่แสดงความเอาจริงถึงการทำงานที่เสียสละของดาบแชน คงเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในการเป็นหัวหน้าหน่วยพิเศษหน่วยหนึ่ง ที่น้อยคนนักจะมีใจหาญกล้าทำได้เช่นเขา และด้วยอุปนิสัยอันเฉพาะจากความเป็นคนช่างสังเกต ทำให้เขารอดมาได้นับสิบหน มีเพียงหนเดียวที่ร้ายแรงสุด ก็เฉียดตาย นอนโรงพยาบาลหลายเดือน
“ระยะทางที่เราเดินทางมาถึงจุดตรงนี้ สังเกตได้ว่าจะมีอุปสรรคตลอดทาง เพราะทุกหน่วยไม่ว่าจากทหารหรือตำรวจเขาจะรอจนกว่าหน่วย EOD มาถึง จะช้าจะเร็วก็ต้องรอ ทำให้ฝั่งตรงข้ามต้องถ่วงเวลาหรือเข้าปะทะให้ทีมเราหยุดหรือช้าลง เพราะมันเคยเกิดกรณีล่อวางระเบิดลูกที่สองอยู่หลายเคส เช่น พอมีคนโดนระเบิดตาย ฝั่งตรงข้ามก็จะวางระเบิดไว้ที่ศพ ใครเข้าไปย้ายศพก็คือ ตูม! บางทีฝังระเบิดแสวงเครื่องอีกลูกหนึ่ง ห่างออกไปจากที่เกิดเหตุ พอมีคนเข้าพื้นที่ก็กดระเบิด อันนี้พบบ่อย
“อีกกรณีที่เกิดบ่อย คือวางระเบิดปลอมเพื่อลวงเจ้าหน้าที่ให้เข้าไปโดนลูกที่สอง และยังมีระเบิดแบบทุ่นที่วางได้หลายลักษณะ เช่น สะดุด กดทับ สะเทือน เหล่านี้ ทำเพื่อมุ่งหวังเอาชีวิตและอาวุธของฝ่ายทหารตำรวจเป็นสำคัญ ไม่ได้เจาะจงเป้าหมาย คือถ้าหน่วยเราถึงก่อน เหตุแบบนี้จะไม่เกิดขึ้น” ฉะนั้น เมื่อทีมของดาบแชนเป็นปัญหา จึงไม่แปลกที่เขาย่อมตกเป็นเป้า
ห่างจากชุมชนมุสลิมบ้านยากาบางไม่ไกลนัก ถนนเล็กแคบ นำเหยี่ยวดงเข้าถึงที่หมายอสองข้างทางเป็นสวนลองกองกำลังดกเหลืองแน่นสวน แต่แทบไม่ได้ถูกเก็บขาย มันเงียบ... เงียบสงบจนไม่น่าเชื่อว่า เมื่อไม่ถึงชั่วโมงก่อนหน้า ทหารพรานเพิ่งโดนลอบวางระเบิดและซุ่มโจมตีจากกลุ่มกองกำลัง RKK เพื่อระบายความโกรธแค้นที่แกนนำระดับสั่งการของพวกเขาถูกจับ ผลการปะทะทำให้สิบเอกวัย ๓๒ ที่เพิ่งย้ายเข้ามาประจำการในพื้นที่ได้เพียงไม่ถึงอาทิตย์ต้องจบชีวิต ทิ้งลูกน้อยวัย ๗ ขวบไว้ข้างหลัง
ในการปฏิบัติของหน่วย EOD แต่ละครั้ง มีหลักปฏิบัติโดยชุด ๖ นาย แยกความรับผิดชอบ คือ หัวหน้าชุด พลขับ เจ้าหน้าที่ทำลาย ผู้ช่วยเจ้าหน้าที่ทำลาย เจ้าหน้าที่อิเล็กทรอนิกส์ และสุดท้ายคือเจ้าหน้าที่สื่อสารซักถามพยาน เมื่อทุกอย่างดำเนินไปตามขั้นตอนอย่างที่มันควรจะเป็น ดาบแชนเข้าไปก่อนเป็นคนแรกเช่นเคยเพื่อตรวจสอบศพหาวัตถุระเบิด และสั่งให้ลูกทีมออกตรวจสอบที่เกิดเหตุเป็นวงกว้าง เป็นการสร้างความปลอดภัยให้กับหน่วยที่ต้องเข้ามาทีหลังสุดคือหน่วยพิสูจน์หลักฐานจังหวัดนราธิวาส ซึ่งเข้ามาเก็บกู้หลักฐานหาวัตถุพยาน และนำร่างไร้วิญญาณกลับสู่บ้านเกิด
ร่างทหารใต้ผืนธงไตรรงค์ถูกนำกลับออกมาด้วยดี ดูเหมือนวันที่อากาศอบอ้าวจะผ่านไปด้วยดี ทว่าลูกทีม EOD ร้องตะโกนบอกดาบแชนลั่น...เขาพบวัตถุต้องสงสัยที่อาจเป็นวัตถุระเบิดลูกที่สอง
เดิมพันชีวิต
ดาบแชนจะสอนพวกเราอยู่เสมอให้สังเกตสิ่งผิดปกติ แล้วถ้าสงสัยต้องรีบทำให้พื้นที่ตรงนั้นปลอดภัยเสมือนให้ลูกให้หลานของเราได้วิ่งเล่นได้ “น้องในทีมสังเกตเห็นวัตถุต้องสงสัยในพงหญ้า มีถุงพลาสติกถูกก้อนหินทับเอาไว้ เลยเรียกดาบแชนเข้าไปดู ก็พบสายไฟต่อเข้ากับชนวนระเบิดแสวงเครื่องโดยใช้รูปแบบการจุดระเบิดแบบลากสายไฟ ซึ่งถือว่าแม่นยำที่สุด และไม่มีทางที่จะป้องกันได้ก่อนเลย ระเบิดถูกนำไปฝังไว้ใต้ถนน มุ่งไปที่ตัวเป้าหมายโดยตรง อาจเป็นรถหุ้มเกราะของทหาร” สิบตำรวจเอกเกชา อะวะภาค ลูกทีมของดาบแชนกระซิบบอก ห่างจากระเบิดลูกแรกราว ๓๐ เมตร ลึกลงไปใต้ถนนลูกรัง ระเบิดแสวงเครื่องอานุภาพทำลายล้างสูงถูกฝังกลบอย่างแนบเนียน ทันทีที่ระบุวัตถุต้องสงสัยที่พบ ดาบสั่งกันพื้นที่และลำเลียงผู้ไม่เกี่ยวข้องออกจากพื้นที่ในรัศมี ๑๐๐ เมตร บางครั้งอาจต้องกันออกไปไกลถึง ๒๐๐ เมตรหรือ ๔๐๐ เมตร ถ้าพบว่าน้ำหนักของวัตถุระเบิดนั้นหนักหนา
“ถ้าคนร้ายวางระเบิดในที่โล่ง พี่สามารถทำลายได้เลยโดยไม่ต้องกู้ให้ลำบากและไม่ต้องเสียเวลาคิดมาก แต่ในสถานการณ์จริงมันไม่ได้เป็นอย่างนั้นเสมอไป เวลาทำงานของเรามีจำกัด เลือกไม่ได้มาก ต้องเสี่ยงอย่างเดียว อย่างที่เคยมีระเบิดวางอยู่ในอาคารพาณิชย์ เราก็ต้องเลือกรักษาทรัพย์สินของชาวบ้านไว้ก่อน ฉะนั้นจึงทำลายไม่ได้เลย ต้องเสี่ยงกู้ วันนี้ก็เช่นเดียวกัน ระเบิดถูกฝังอยู่ใต้ดิน เราต้องเอามันขึ้นมาดูก่อน แล้วค่อยตัดสินใจ” ตามหลักสูตรการอบรม EOD ที่สหรัฐฯ ปกติแล้วระเบิดไม่ได้มีไว้ให้เก็บกู้ แต่มีไว้เพื่อทำลาย แต่สำหรับดาบแชน ระเบิดแต่ละลูกที่ถูกทำลายไป มันคือการทำลายหลักฐานสำคัญที่จะเป็นข้อมูลสาวไปถึงคนผลิตมันขึ้นมา นักวางระเบิดแต่ละคน มีวิธีการประกอบระเบิดไม่เหมือนกัน
“มันเหมือนมีลายเซ็นกำกับ แต่ละแบบจะมีลักษณะที่บ่งชี้ได้ว่ามาจากกลุ่มไหน นั่นคือวิธีการประกอบระเบิดของมือระเบิดที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เช่น การเลือกใช้สีของสายไฟ การพันสายไฟ หมุนซ้ายหรือหมุนขวา กระทั่งรอยคีมตัดสายไฟ ส่วนประกอบทุกชิ้นล้วนมีความสำคัญ ของพวกนี้ดูเหมือนว่าหาง่ายในร้านค้าท้องถิ่น แต่ความจริงสำหรับนักเก็บกู้มากประสบการณ์ วัสดุแต่ละชิ้นล้วนเป็นหลักฐานสำหรับการสืบสวนสอบสวนอย่างคาดไม่ถึง
“เวลาเราเก็บกู้ ฝ่ายตรงข้ามจะมองเราตลอดเวลา ใครเป็นคนเก็บกู้ระเบิดของเขา อย่างบางเคส พอรู้ว่าพี่จะเข้าไปเก็บกู้ เขากดระเบิดทิ้งเลยเพื่อทำลายหลักฐาน คือการเก็บกู้ระเบิดวัตถุพยานมันสามารถหาคนผลิตได้ แต่ถ้าเราทำลายทิ้งไปเพื่อลดความเสี่ยง เราจะสืบต่อไม่ได้”
เหงื่อพราวบนใบหน้าหยดเป็นทางในท่ามกลางอากาศร้อนอ้าวคงเป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับดาบแชนยามที่ถืออีเต้อขุด เพื่อเจาะทะลวงลงไปดูระเบิดที่ฝังลึกลงไปครึ่งเมตร เหงื่อที่ไหลเป็นทางกับแววตาที่เป็นกังวลบ่งบอกได้ ถึงสิ่งที่เขาไม่อยากให้มันเกิดขึ้น
ลึกลงไป ไม่มีใครรู้ว่าระเบิดที่ถูกฝังไว้ ถูกประกอบขึ้นด้วยเทคนิคแบบใด เป็นระบบลากสายอย่างที่ตัวดาบคาดเดาไว้หรือไม่ ถ้าเกิดผิดพลาด เคราะห์หามยามร้าย เขาก็คงต้องรับผลจากความผิดพลาดนั้นเป็นคนแรก เสียงถอนหายใจอย่างโล่งอก โชคดีที่ดาบแชนวิเคราะห์ไว้ไม่ผิดพลาด เผยให้เห็นระเบิดแสวงเครื่องน้ำหนัก ๒๐ กิโลกรัม
“แปะเลยไหมครับพี่แชน”
ลูกทีมคนหนึ่งตะโกนขึ้น หมายถึงถามว่าให้ทำลายระเบิดทิ้งหรือไม่ เพราะไม่แน่ใจในความปลอดภัย ด้วยการแปะระเบิดขนาดเล็กคล้ายหมากฝรั่ง อย่างซีโฟร์ประกบติดเข้าไปเพื่อทำลายทิ้ง แต่เมื่อตรวจดูระเบิดแสวงเครื่องที่มาในรูปแบบถังแก๊สขนาดเล็กอย่างละเอียด ดาบแชนตัดสินใจทันทีว่าให้เก็บกู้ นี่เป็นความเข้มแข็งในระดับกล้าบ้าบิ่น
สิบตำรวจเอกเกชา ตำรวจหนึ่งในทีมท้าตาย เล่าถึงสไตล์การทำงานของดาบแชนว่า แกมีความเป็นผู้นำสูงมาก “ถ้าเรื่องที่ไม่ชัวร์ แกจะไม่ทำ หรือไม่ก็ทำเอง เช่น เจอวัตถุต้องสงสัยบางอย่าง แทนที่เราจะเข้าเก็บกู้ แต่ดูลักษณะแล้วว่ามันเป็นระบบใหม่ หรือเ

ประเภท: ศาสนา ชนิด: บทความ
บทวิจารณ์: 17 คนอ่าน: 8,398
จากคอมพิวเตอร์ของผู้โพส
โดย: กระจ้อน
มากกว่า 3 ปีที่แล้ว
56
ดาบแชน นักกู้ระเบิด ๑
บทความ เนื้อเรื่อง หรือ คำอธิบาย โดยละเอียด
เรื่องแนะนำ
กระทงร้อน