รูป และบทความองค์หญิงที่สวยที่สุดในโลก

เพื่อนผมเคยเล่าให้ฟังว่า สักประมาณ 20 ปีที่แล้ว

ขณะที่เขากำลังเดินดูหนังสือในร้านหนังสือดวงกมล

ที่สยามสแควร์ ก็มีนิสิตหญิงจุฬาฯ สองสามคนเดินเข้ามาในร้าน

นิสิตคนหนึ่งใบหน้าสวยคม จัดว่าสวยน่ารัก

แต่ใบหน้าดูคุ้นเหลือเกิน ......ทันใด!!!


เขาก็เห็นคนเริ่มไหว้บ้าง ค้อมศีรษะบ้างให้แก่นิสิตคนนั้น

แต่ก็มีเสียงเอ่ยขึ้นมาอย่างเกรงใจจากนิสิตคนนั้นว่า

“ ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณค่ะ วันนี้เป็นนิสิต มาหาซื้อหนังสือ เชิญทุกท่านตามสบายค่ะ ”

ทุกคำที่เอ่ยจะมี คำว่า “ ค่ะ ” ตลอดแล้วก็หันไปยิ้มแบบเขินๆ กับเพื่อนทีมาด้วย

กริยาช่างงามน่ารักเหลือเกินเพื่อนผมย้ำ

ทันใด นิสิตกลุ่มนั้นก็หันไปเห็นผู้อาวุโสท่านหนึ่ง กำลังเดินดูหนังสืออยู่ในร้านเหมือน

กัน จึงเดินเข้าไปหา พร้อมยกมือไหว้ผู้อาวุโสท่านนั้น และนิสิตท่านก็เป็นผู้เอ่ยทักว่า 

 “ สวัสดีค่ะอาจารย์ มาหาซื้อหนังสือเหรอคะ ”

ทันใดนั้น ผู้อาวุโสท่านนั้นก็สะดุ้ง กำลังจะก้มและย่อตัวลงในท่าทำความเคารพ แต่ความ

ที่อยู่ในวัยชรา จึงไม่ค่อยถนัด พร้อมกับเอ่ยขึ้นว่า

“ อ้าว องค์หญิง กระหม่อมมาหาซื้อหนังสือ พะยะค่ะ ”

ในตอนนั้น เพื่อนผมก็จำได้ขึ้นมาว่า นิสิตท่านนั้นก็คือ

“ สมเด็จพระเทพฯ ” นั่นเอง

ในตอนนั้นพระเทพฯ ก็ทรงเข้ามาประคองอาจารย์ท่านนั้น พร้อมกับรับสั่ง


“ ไม่เป็นไรค่ะ อาจารย์ หนูกับเพื่อน มาหาซื้อหนังสือเหมือนกันค่ะ ”

เพื่อนผม บอกว่า ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา

ผมรักและเทอดทูนเจ้าหญิงองค์น้อยเสมอมาด้วยความที่ท่านไม่ ทรงถือพระองค์ ตั้งแต่ยัง

ทรงพระเยาว์

ผมเคยอ่านจากหนังสือสกุลไทยช่วงตอบปัญหา....ของใครจำไม่ได้แล้ว มีคนเขียนไปถาม

เจ้าของคอลัมน์ว่า ...  

จริงหรือเปล่าที่พระองค์เคยเสด็จเป็นการส่วนพระองค์ยังเมืองทองธานี เพื่อเสวยร้าน

อาหารโต้รุ่ง

ก็มีคำตอบว่า จริง

พระองค์เคยเสด็จอย่างส่วนพระองค์กับคุณข้าหลวงอีก 2 คน ไม่มีองครักษ์ติดตาม

คือ เสด็จยังร้านอาหารตามสั่งทั่วไปริมถนน

ตอนแรกไม่มีใครจำพระองค์ได้เลย แต่มี 2 สามีภรรยาคู่หนึ่งเห็นเข้า

ฝ่ายสามีบอกว่า ไม่ใช่สมเด็จพระเทพฯ หรอก

เพราะนี่คือร้านอาหารโต้รุ่งแล้วก็ดึกมากแล้วด้วย

แต่ฝ่ายภรรยาบอกว่า เหมือนมาก ก็โต้กันไปโต้กันมา

จนพระองค์ทรงได้ยินจึงหันพระพักตร์มาทาง 2 สามีภรรยานี้แล้วตรัสว่า

“ ใช่ แต่ขอให้ทำตัวตามสบาย ”

เท่านั้นแหละครับ 2 คนนี้ก็ก้มลงกราบ จนคนอื่นๆ แปลกใจ ก็หันมามองกันหมดทั้งร้าน

เจ้าของร้านกับเด็กเสิร์ฟก็เพิ่งทราบ จึงรีบเข้าไปถวายความเคารพ

พวกพ่อค้าแม่ค้าแถวนั้นก็นำอาหารของร้านตนมาถวาย จนกระทั่งเสด็จกลับไป

นี่แหละครับ....... เจ้าหญิงในใจประชาชนพระองค์จริงๆ

จำได้ว่า ตอนที่พระองค์ท่านเสด็จในงาน concert กาชาดหลายปีแล้ว

พระองค์ท่านทรงเป่า trumpet “ เพลงคู่กัด ”

พอท่านทรงเป่าจบ คนดูก็ตบมือ

ท่านก็ทรงรับสั่งว่า “ แปลกจัง ทำไมไม่มีเสียงกรี๊ดเลย ”

คนดูก็เงียบกริบ...คงตะลึงมั้ง

ท่านก็รับสั่งย้ำอีกครั้ง เท่านั้นแหละ..คนดูกรี๊ดถล่ม !!!!

ผมเคยเข้าไปเล่นคอนเสิร์ตหน้าพระที่นั่งศาลา

ดุสิตาลัย เมื่อสิบห้าปีก่อน พระเทพฯ ทรงประชวรหวัดเล็กน้อย

แต่ก็ตรัสก่อนพวกผมเล่นกันว่า

“ วันนี้ไม่มีเสียงกรี๊ดนะเป็นหวัด ”

พอตอนเล่น ผมเลยบังอาจถวายแซวพระองค์ท่านว่า

“ ในฐานะรุ่นน้องจุฬาฯ ขอพระราชทานอนุญาตเอ่ยพระนามพระองค์ว่า

พี่น้อยก็แล้วกัน วันนี้ขอให้พี่น้อย

หายหวัดเร็วๆ นะครับ ”

คนดูในศาลาดุสิตาลัยเงียบกริบ

ผมก็ชักหนาวสันหลังว่า เหิมเกริมไปหรือเปล่า

เพื่อนร่วมวงรีบชิงพูดต่อว่า มหาดเล็กครับ ช่วยยิงให้ถูกคนด้วยแล้วกัน

คนเลยฮากันตึง รอดไป ! มีเพลงหนึ่งชื่อ เพลงกล้วยไข่

ผมก็แปลงเป็นว่า …….

แปลกใจจริง พระเทพฯ ชอบอะไร พระเทพฯ ชอบกล้วยไข่ เพราะว่าพระองค์ทรงโปรด ลัล

ลัล ลัล ลา

ตอนไปรับพระราชทานดอกไม้จากพระหัตถ์ ผมไปยกมือไหว้ท่าน ท่านก็ตรัสย้อนผมว่า

“ ใครเค้าไหว้กัน เค้าโค้งจ้ะ ”

จากนั้นท่านก็ตรัสว่า

“ ใครบอกฉันชอบกล้วยไข่ ฉันชอบกล้วยน้ำว้าย่ะ ”

ผมไม่เคยลืมสักภาพเดียวเลยครับ ตอนเป็นนักเรียนแถวสามย่าน

พระองค์ท่านเป็นนิสิตแล้ว ผมเคยแอบไปเดิน “ ส่อง ” รถพระที่นั่งซึ่งจอดอยู่หน้าหอ

ประชุมจุฬาฯ

เห็นมีขนมขบเคี้ยวสารพัดใส่โหลเอาไว้ 2-3 โหล ทุกวัน

ตลอด 4 ปีที่ทรงศึกษาอยู่ ผู้คนที่ต้องผ่านสัญจรแถวนั้น

ไม่เคยต้องเดือดร้อนกับการกั้นรถขบวนเป็นชั่วโมงๆ

เพียงรถพระที่นั่ง 1 คัน กับรถตำรวจนำอีก 1 ที่ไม่เคยเปิดไซเรน

ไม่เคยเปิดโทรโข่ง ไม่ เคยฝ่าไฟแดง

เห็นพวกนักการเมือง มีตำรวจนำตำรวจตาม วิ่งย้อนศร

กั้นรถให้แซงลัดคิวแล้ว......

นึกถึงสิ่งที่ พระองค์ปฏิบัติทุกครั้ง