บทความ คำว่ากรรม อย่างเข้าใจง่าย

เมื่อกรรมสามารถกระทำได้ 3 ทาง 

1. คือการกระทำทางกาย ได้แก่การกระทำด้วยร่างกายเป็นจุดที่ก่อหรือกระทำขึ้น

2. คือการกระทำทางวาจา  ได้แก่การกระทำด้วยการใช้เสียงเป็นจุดที่ก่อหรือพูดขึ้น

3. คือการกระทำทางใจ  ได้แก่การคิดนึก จินตนาการเป็นต้น

การกระทำจึงเรียกว่า กรรม เพราะกรรมคือการกระทำ

เพราะการกระทำคือการสร้าง      การสร้างคือการก่อ

การที่ได้ก่อไว้แล้วเรียกว่า ( มี )

หากไม่สร้างกรรม  กรรมทั้ง 3 เหล่านั้นย่อมไม่ก่อเกิด

ที่ไม่เกิดก็เพราะไม่ได้ทำ  ที่ไม่ได้ทำเพราะใจไม่ได้สั่ง

ที่ใจไม่สั่งนั่นเรียก  ใจไม่ได้ดิ้นรน

แต่คนเรามีความดิ้นรนอยู่เป็นที่ตั้ง  ย่อมพลาดพลั้งสร้างกรรมให้ก่อเกิด

เมื่อกรรมเกิดขึ้น  มีขึ้น เช่นนี้เรียกว่าเหตุ  ที่เรียกว่าเหตุ ก็เพราะได้ทำ

ก็เพราะทำไว้แล้วย่อมส่งผล  ผลนั่นย่อมมาจากเหตุ  ก็เพราะมีเหตุย่อมมีผล

ฉะนั้นคนเกิดขึ้น ก็ด้วยเหตุที่สร้างกรรม  ผลของการกระทำจึงนำให้มีมา

ทั้งหลายเหล่านี้มีกรรมเป็นที่ตั้ง  ย่อมมีวัฎฎะเป็นที่ดำเนินไป

เชื่อหรือไม่แล้วแต่บุคคล 

ก็ลองๆคิดดู  ว่าธรรมคือเรื่องหลอก  หรือธรรมคือเรื่องจริง

เมื่อเกิดมีความไม่รู้เป็นที่เริ่มตั้งแต่เกิดมา  แล้วใยสรุปด่วน

ลงไปว่า ธรรม นั้นไม่มี  ไม่ใช่อย่างนี้อย่างนั้น  ผู้เกิดแต่ภายหลัง

ย่อมรู้จากการเรียน  ความรู้ที่มีเรียกรู้ทางโลก  แต่รู้ทางธรมม....

ทั้งหมดนี้ชวนให้บุคคลขี้เกียจคิด  ขี้เกียจอ่าน และยากต่อการเชื่อในอะไรๆ

เอาไว้อ่านและพิจารณาก่อนการกระทำ ไม่ว่า กาย  วาจา  ใจ ว่าสร้างกรรมใด

ก็ต้องย่อมรับผลนั้น  ซึ่งไม่ต่างจากการรับผลของกรรมทันตาเห็น  ดังตัวอย่าง

กรรมทางวาจา  ท่านพูดคุยกับใครไม่ว่าเรื่องใด  ผลของการพูกนั้นทำให้ผู้ฟัง

รับกิริยาส่วนหนึ่ง  ที่เกิดจากการกระทำของเราเป็นที่ตั้งแล้วเกี่ยวเนื่องสัมพันธ์

กันและกัน  ส่งผลให้ผู้ฟังเข้าใจ  ในความหมายของคำ  ผู้ฟังนั้นจึงสนทนากลับ

มายังเรา  ส่งผลให้เราได้รับผลของกรรมทางวาจาที่ได้สร้างไว้แล้วก่อน คือพูดไว้

เราจึงได้ยิน   เสียงของผู้ฟังที่เราพูด   ให้เขาได้ยิน  ก็คือผลที่เราได้รับจากการพูด

นี่คือกรรมจาก  วาจา

การเข้าใจธรรม  คือการเข้าใจตาม  ความเข้าใจย่อมเกิดขึ้นในแต่ละบุคคล

แต่ละบุคคลย่อมเข้าใจไม่เหมือนกัน  แต่เป็นไปในทิศทางเดียวกัน  เช่นนี้

เพราะความเข้าใจแห่งจิต  เกิดมีแตกต่างกัน  เรียกการเข้าใจธรรมก็กลายเป็น

ธรรมในฉบับตน  ที่เฉพาะตนนั้นจะเข้าใจ  ฉะนั้นการถ่ายทอดของ พระครูอาจารย์

แม้ต่างกัน  แต่เป็นไปในทิศทางเดียวกัน     เชื่อหรือไม่ลองคิดๆๆๆ ดูเอาเอง