ทางรถไฟสายมรณะ มีคนกล่าวไว้ว่า ทางรถไฟที่ใช้ชีวิตเชลยศึกแทนไม้หมอน

พูดถึง "ทางรถไฟสายมรณะ" ใครๆ ก็รู้ว่า เป็นทางรถไฟที่สร้างขึ้นในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นทางรถไฟที่ใช้เวลาสร้างราว 17  เดือน และมีอายุการใช้งานเพียง 1 ปี เป็นเส้นทางยุทธศาสตร์ที่ผ่านไปยังประเทศพม่า และทางรถไฟสายนี้ เป็นน้ำพักน้ำแรงของทหารเชลยศึกฝ่ายสัมพันธมิตรที่กองทัพญี่ปุ่นเกณฑ์มา

 
ตลอดเส้นทางของทางรถไฟสายมรณะ เต็มไปด้วยทัศนียภาพอันงดงาม แต่จะมีสักกี่คนที่ระลึกได้ว่า จุดเริ่มต้นของทางรถไฟสายนี้ อยู่ที่สถานีหนองปลาดุก เขตอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี
หนองปลาดุก เป็นชื่อบ้านในเขตตำบลหนองกบ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็น สถานที่ตั้งของชุมทางรถไฟสายสำคัญ สายประวัติศาสตร์ที่หลายคนรู้จักกันดี นั่นคือ ทางรถไฟสายมรณะ หนองปลาดุกห่างจากกรุงเทพฯ ราวหกสิบกว่ากิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางโดยรถยนต์ประมาณชั่วโมงเศษ

 
จากหนองปลาดุก เส้นทางรถไฟสายมรณะนี้ วิ่งผ่านจังหวัดกาญจนบุรี ข้ามแม่น้ำแควใหญ่ โดยสะพานข้ามแม่น้ำแคว ไปทางตะวันตก จนถึงด่านเจดีย์สามองค์ ปลายทางสิ้นสุดที่เมืองตันบูซายัด ประเทศพม่า ระยะทางทั้งหมดของทางรถไฟสายนี้ ราวสี่ร้อยกว่ากิโลเมตร เป็นระยะทางในเขตประเทศไทยเรา 300 กิโลเมตร

เช้าวันที่ 5 กรกฎาคม 2485 หลักหมุดต้นแรกก็ถูกตอกลงที่สถานีหนองปลาดุก เป็นการเริ่มต้นการก่อสร้างรถไฟสายประวัติศาสตร์ ไทย-พม่า ในช่วงเจรจากับฝ่ายไทย ญี่ปุ่นมักฉวยโอกาสเริ่มงานก่อนโดยไม่รอผลของการเจรจา

ที่สถานีหนองปลาดุกมีกรรมกรไทยเข้าใจว่าคงเป็นชาวนาในละแวกนั้นมาทำงานที่สถานีหนองปลาดุก ต้องทำงานตั้งแต่ 8 โมงเช้า พักทานอาหารกลางวัน 1 ชั่วโมง เลิกงานเวลาประมาณ 5 โมงเย็น จ่ายค่าจ้างเป็นรายวันๆละ 80 สตางค์ และมีการจ้างกรรมกรจากจังหวัดใกล้เคียงมาเสริม เช่น ราชบุรี นครปฐม สุพรรณบุรี เพชรบุรี อีกด้วย

ความเข้มงวดของทหารชาวญี่ปุ่นนี่เอง ทำให้เกิดเหตุการณ์ประวัติศาสตร์น้ำผึ้งหยดเดียวที่ค่ายเชลยศึกวัดดอนตูม เรียกว่า เหตุการณ์บ้านโป่ง (Banpong Event)