บทความ เนื้อเรื่อง หรือ คำอธิบาย โดยละเอียด
ในขณะที่ประตูสถานีสุทธิสารเปิด ก็มีหญิงคนหนึ่งสวมแว่น ใสหมวกแก๊ป ท่าทางคล่องแคล่ว เดินเข้ามายืนตรงหน้าผม
ผมก็ลุกให้
เพราะติดนิสัยจากเด็กต่างจังหวัด
ประกอบกับนั่งใกล้สุด
หญิงคนนั้นนั่งลงแล้วถามว่า
"ช่วยถือของให้มั้ยค่ะ"
พอดีผมบ้าหอบฟางอยู่ กระเป๋า 2-3 ใบ
เลยยื่นกระเป๋ากล้อง+เลนซ์ไปให้
แต่มีชายคนนึงชิงไปถือก่อน ผมก็หันไปมอง
เขาก็ยิ้มๆ ขำๆ ผมก็งงๆ
เข้าใจว่าเป็นน้องชายหรืออะไรประมาณนั้น
พอกลับหน้ากลับมาดูที่ผู้หญิง
โอ เข่าอ่อนเลย
เพราะเพ่งมองกี่ครั้งก็ใช่สมเด็จพระเทพ
พระองค์กำลังเอานิ้วชี้มาจรดที่ปาก
พร้อมทำเสียง "จุ๊ ๆ ทำเฉยๆ ไว้ อย่ากระโตกกระตาก"
ผมก็เลยเข่าอ่อน
หัวใจตกลงไปตาตุ่ม ดีที่พี่ผู้ชาย (เข้าใจว่าทหารรักษาพระองค์) สะกิด
กับรั้งตัวไว้ทันก่อนผมจะลงไปกราบ
แต่น่าเสียดายที่ไม่ได้ถ่ายรูปร่วมกับพระองค์
ก็เข้าใจเอาเองว่า พระองค์ท่านคงอยากมีความส่วนพระองค์
ถ้าผมถ่ายคนนึง
อีกทั้งขบวนต้องมาถ่ายด้วยแน่
นับได้ว่าเป็นพระมหากรุณาธิคุณล้นเกล้า
ล้นกระหม่อมของผมทีเดียว ที่ได้เฝ้าพระองค์ท่านใกล้ชิดขนาดนี้
เรื่องดีๆ
นำมาเล่าสู่กันฟังครับ
ขอพระองค์ทรงพระเจริญ
เรื่องแนะนำ

















































ขนาดอ่านยังขนลุกเลย
คุณเป็นคนโชคดีมาก...ผมก็เคยได้รับโอกาษถวายการอารักขานับเป็นวาสนาจริงๆครับ