คะแนน: 12 ชอบ, 0 ไม่ชอบ
Tag: บทความ สังคม ชีวิต ข้อคิด ครอบครัว ลูก
ชนิด:
บทความ
-
ประเภท:
สังคมศาสนา
11 บทวิจารณ์ |
5,559 คนอ่าน
|
 |
|
ภาพประกอบ
บทความ เนื้อเรื่อง หรือ คำอธิบาย โดยละเอียด
เด็กคนหนึ่งที่โตมาพร้อมกับความฝันแต่เส้นทางชีวิตของเขานั้นไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เขาคิด เด็กที่ต้องคอยรับฟังการทะเลาะกันของพ่อแม่ เด็กที่ต้องเป็นภาชนะรองรับอารมณ์ของพ่อและแม่หลังจากการทะเลาะจบลง จนเคยคิดอยากหายไปจากโลกใบนี้ตั้งแต่ตอนอายุเพียง7ขวบ หลังจากนั้นเหตุการได้จบลง เด็กน้อยได้มีโอกาศเดิมตามความฝันของเขาอีกครั้ง เขาได้เพียรพยายามตั้งใจเรียนในสาขาวิชาที่จำเป็นกับ การทำให้ความฝันของเขาเป็นจริง จนกระทั่งจบป.6 พ่อแม่ผู้ปกครองต้องการให้เขาเข้าเรียนในแผนเรียนพิเศษ(แผนภาษาอังกฤษหรือที่เรียกว่า อิงลิชโปรแกรม) จึงได้ส่งให้เขาเรียนในสาขาวิชาภาษาต่างประเทศ และให้เขาอยู่กับการเรียนภาษาตลอดเวลา เมื่อนั้นเด็กคนนั้นได้รู้ทันทีว่า ความฝันของเขาคงจะจบลงเพียงแค่นี้ เมื่อความเครียดเข้ามาจากการที่ต้องเรียนในสาขาวิชาที่ไม่ถนัด จึงทำให้จากเด็กที่เรียนได้คะแนนดีมาโดยตลอดได้มีคะแนนตกต่ำลง จนทำให้พ่อแม่ผู้ปกครองรู้สึกโกรธ และได้ลงโทษเด็กคนนั้นโดนให้อยู่กับการเรียนแบบชนิดที่เรียกว่า หนักหน่วงจนตัวเด็กรับไม่ได้ อยู่แบบนี้เป็นเวลานาน เด็กได้รับความเครียดจากการที่ต้องเรียนอยู่ตลอดเวลา ไม่ได้ไปวิ่งเล่นเหมือนเด็กคนอื่น ยังบวกกับความเครียดที่บ้าน ที่ต้องอยู่ห่างไกลจากพ่อแม่ ที่ต้องทนอยู่กับคนเอาแต่ใจขี้โมโหและไร้เหตุผล ไม่มีใครคอยให้คำปรึกษา ต้องทนเครียดอยู่ทุกวันแบบที่ไม่สามารถโต้กลับหรือแก้ตัวได้ จนความเครียดได้สะสมมากขึ้นเรื่อยๆจนพร้อมจะล้นออกมาได้ทุกเมื่อ ที่ได้รับแรงกระตุ้นเพียงและน้อยจากคนที่เท่าเทียมกันหรือด้อยกว่า และต้องคอยรับความเครียดอยู่ตลอดเวลาจนเป็นระยะเวลามาถึง3ปีด้วยกันแล้ว จากสิ่งทั้งหมดนี้ทำให้เด็กคนนี้คิดสั้นอยู่ตลอดเวลา จนวันใดวันหนึ่ง สิ่งที่อยู่ในบทความนี้ อาจจะไปอยู่ในจดหมายลาตายของเด็กคนนี้ก็เป็นได้ บางท่านที่กำลังอ่านอยู่อาจจะเป็นพ่อคนแม่คนแล้ว แต่ท่านอย่าเพิ่งคิดว่าลูกของท่านคงไม่คิดหรือรู้สึกอะไรแบบนี้ เพราะลึกๆภายในจิตใจของเขา อาจจะเป็นตามเด็กในบทความนี้ก็เป็นได้ ขอให้ท่านจงเปิดใจคุยกับบุตรของท่าน อย่าให้เขาพูดแบบกล้าๆกลัวๆว่าจะพูดดีหรือไม่พูดดี อย่าให้เขาเป็นเช่นเดียวกับเด็กในบทความนี้ สำหรับท่านอื่นที่อายุอยู่ในช่วยมัธยมต้น ซึ่งเป็นอายุช่วงเดียวกันเด็กในบทความต่อไปนี้ในปัจจุบัน อาจจะมีความทุกข์คล้ายๆกับความทุกข์ของเด็กคนนี้ หรือบางคนอาจจะทุกข์น้อยกว่า แต่ขอให้คิดอยู่เสมอว่า หนึ่งชีวิตที่เกิดมานั้นเราได้มาอย่างยากลำบาก ถึงทางเดินของชีวิตจะเต็มไปด้วยภัยอันตราย แต่จงก้าวต่อไปด้วยจิตใจที่แน่วแน่และเข้มแข็ง ขออย่าลดละความพยายาม ถ้าท่านทำเต็มที่เต็มความสามารถของท่านแล้ว ผมขออวยพรให้ท่านโชคดี ในสุดท้ายนี้ ผมขอขอบคุณที่ท่านทนอ่านบทความนี้ตั้งแต่ต้นจนจบ ขอขอบพระคุณครับ |
เรื่องแนะนำ:
![เนระพูสีไทย [Bat Flower]ดอกไม้สีดำ พบที่ป่าของไทยแห่งเดียวในโลก](http://statics.atcloud.com/files/entries/7/78895/images/1_mini.jpg)
พี่โมค่ะ
เอมี่ว่ามันคุ้นๆนะ
นี้มันเหมือนกับชีวิตจริงของพี่โมเลยอ่า
พี่โมระบายใช่มะ
เอรู้
(ปล.เอมี่แฟนแกน่ะแระ)
http://atcloud.com/discussions/73306
ปล.โทดทีว่ะพี่โม ไม่ได้ตั้งใจจะเกทับนะ แคลงใจอะไรก็โทรมาก็แล้วกัน/แฟนแก
>.<.....หาข้างบน คิดจะตายจริงๆ ก้อ หลังไมค์มาคุยกาน
บนโลกน่าเบื่อใบนี้ ยังมีเพือนร่วมโลก ที่สามารถแบ่งปั่นความรู้สึกดีๆให้กันได้อยู่
พุดตรงๆนะ การเรียนหนักก้อไม่ได้ทำให้ชีวิตดีขึ้นหลอกเพราะการเรียนหนักมันคื่อ กับดักสังคม คำหลอกหลวงของผู้ใหญ่ที่อยากให้ลุกหลานตัวเองมีเกียรติประวัตโดยไม่มีลูกหลานคนอื่นมาแย่งไง
เกียรติประวัต ช่วยอะไรได้น่ะรึเป็นสิ่งที่ช่วยให้มีความสุขแล้วได้เงินแถมมากกว่ามานุดเงินเดือนด้วยซ้ำลองดูสิพวกรับสอนความสามารถพิเศษวันๆเขาทำอะไรบ้างนอกจากอยู่กับความสุขที่ได้คลุกคลีกับสิ่งที่ชอบแถมได้เงินจำนวนมาก(บ้างก้อไปทำงานบริษัท เย็นก้อมาสอนในยิม) ยิ่งไปสอนตาม มหาลัย ละก้อยืดอกได้เลยว่าเท่มั๊กๆ
เชือม่ะเรียน ม.ต้น ยัน ม.ปลาย ผมสอบผ่านแต่พละนอกนั้นตกหมดจน อาจาร เคยถามผมว่า"เธอจะเล่นบ้าๆบอๆไปจนเมือไหร่กันแล้วมันทำให้เธอกินได้ไหม" แต่ตอน ม.5 ผมฟลุีคได้แชมป์ที่ยี่ปุ่นได้เงินมาจำนวนมากเลยสร้างหอพักถูกๆ 30 ห้องคิดเดือนละ 1,000 ตั้งแต่นั้นมาไม่มีใครสบประมาทผมอีกเลย เงินเดือนตอนนี้ได้มากกว่าพวก เกียรตฺนิยม ด้วยซ้ำ
ผมโชคดีจิงๆที่ได้เกิดมาเป็นผม 5 5 5 5
พี่เองก็เข้าใจความรู้สึกน้องน่ะ พี่ก็เคยผ่านมา พ่อแม่ทะเลาะกัน โดนบังคับให้ทำอย่างงั้นอย่างงี้ ยัดเยียดในสิ่งที่ไม่ต้องการ จนพี่เสียคน ตอนอายุ 13 พี่ขโมยรถชาวบ้าน สมัยนั้นเป็นรถดรีม ขโมยไปเที่ยวอยากคลายเครียด ไม่มีอะไรทำ พอขับรถเขาไปทั่ว แทนที่จะเอาไปคืนพี่ก็เผาทิ้ง เจ้าของรถเขาก็จับได้ พ่อแม่รู้เรื่อง พี่เองก็เกือบติดคุกพ่อแม่ของพี่ ถึงกับต้องกราบเท้าขอโทษเจ้าของรถ ขอให้เขาอย่าเอาพี่ติดคุกเลย เป็นวันนั้นเองที่พี่เพิ่งจะได้รู้ ว่าเขาน่ะ รักเรายิ่งกว่าอะไรเพียงแต่เขาแสดงออกไม่เป็น พี่เองก็พยายามแก้ไขตัวเองชีวิตมันไม่ได้มีแค่นี้หลอกน่ะยังมีอะไรอีกเยอะ เวลา เพื่อน ความสุข มันอยู่ที่ใจหากเราคิด บวกถ้าหากวันนั้นพี่ยังทำตัวเสพเพลเหมือนเดิม ปล่อยให้ความทุกข์มาเป็นใหญ่ในใจวันนี้ พี่คงไม่ได้รับใช้ชาติ คำนำหน้าชื่อพี่อาจจะเป็น นักโทษชาย แต่วันนี้พี่คือร้อยตรี บนโลกออนไลน์มีสิ่งที่เราจะใช้คลายเครียดได้เยอะมากหากเราใช้ให้เป็น คิดไม่ออก หาทางออกไม่เจอ เข้ามาดูในกระทงของพี่สิ.............
ล็อกอิน | สมัครสมาชิก