บทความ คอคอดกระ โครงการคลองไทยกับการต่อต้านของสิงคโปร์และมาเลเซีย

พระราโชบายของสมเด็จกรมพระราชวังบวรมหาสุรสีหนาทเจ้าพระอนุชาในพระบาท สมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก
รัชกาลที่ ๑ ต่อยุทธศาสตร์เชิงรุกในการทำสงครามกับพม่า ด้วยแนวคิดใหม่ ทำใหม่
“... จำจะคิดให้ผิดแต่ก่อนมาเป็นทัพหน้านาวายกออกไปตามทาง ทะเลไปสงขลาจะขุดพสุธาเป็นคลองใหญ่ให้เรือรบ
ออกประจบเอาเมืองไทร ปักษ์ใต้ฝ่ายทะเล ให้พร้อมกันจึงจะยกไปตีเมืองมะริด...” พระองค์ทรงพระปรีชาทางสะเทินน้ำ
สะเทินบกด้วย แน่นอน

กล่าวคือทรงมีพระราชดำริจะขุดคลองจากสงขลาที่คงเป็นทะเลสาบไปออกทะเลอันดา มันที่ใดที่หนึ่ง
แล้วยกทัพเรือไปตีเอาเมืองไทรบุรีกับมะริดของพม่าตรงกับยุทธศาสตร์ “

การ รุกคือการป้องกันตัวที่ดีที่สุด ” คลองตามพระราชดำรินี้ใช้กับเรือแจวเรือพาย และเรือใบ ชายฝั่งเป็น
อย่างใหญ่จึงเป็นคลองเล็ก ๆ ที่คนไทยสมัยอยุธยาขุดกันมาแล้วสำหรับการชลประ ทาน และการสัญจรไปมา
แต่คลองนี้เป็นงานใหญ่ เพราะยาวเป็นร้อยกิโลเมตร ต้องใช้แรงงาน ใช้เงินและเวลามากจนสถานการณ์ระหว่างไทยกับ
พม่าเปลี่ยนไปจึงไม่ได้ขุดคลองนี้

หากขุด กันแล้วคงไม่ได้ชื่อคลองกระ เพราะอยู่ห่างคอคอดกระที่เป็นส่วนที่แคบที่สุดระหว่างอ่าวไทยกับ ทะเล
อันดามันอาจชื่อคลองสุรสีหนาท หรือคลองสงขลา - ไทรบุรีก็ได้

ว่ากันว่าความคิดที่จะขุดคลองนี้มีมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทีเดียว กล่าวคือ ฝรั่งเศสสมัยพระเจ้า
หลุยส์ ที่ ๑๔ ส่งคนเข้ามาเจริญพระราชไมตรีและค้าขายกับ เมืองไทยมีวิศวกรชาวฝรั่งเศสเข้ามาด้วยแล้วสำรวจเมืองสงขลา
ซึ่งเห็นว่าอาจสร้างทางน้ำ จากทะเลสาบสงขลาออกไปทางเมืองมะริดได้เมื่อมาถึง รัชกาลที่ ๑ ก็คงเห็นว่า เป็นไปได้ที่
จะขุดคลองนี้ใช้ประโยชน์ทางการทหาร

ในรัชสมัยรัชกาลที่ ๓ วิศวกรชาวฝรั่งเศสไปขุดคลองสุเอซที่อียิปต์ เชื่อมระหว่างทะ เลเมดิเตอร์เรเนียนกับทะเลแดง
สำหรับเรือเดินทะเลผ่านที่จะทำให้เรือที่เดิน ระหว่างยุโรปกับ เอเชียอันต้องอ้อมทวีปแอฟริกาทั้งทวีปใช้เวลาเป็นเดือนมาผ่าน
คลองสุเอซที่ย่นระยะทาง และเวลาเหลือเป็นสัปดาห์การขุดคลองสุเอซในขั้นแรกก็ใช้จอบ เสียม กระบุง บุ้งกี๋ แบบชาวบ้าน
ที่ล่าช้ามาก

เมื่อคลองเป็นรูปร่างจึงได้มีเรือขุด ทำให้ได้งานเร็วขึ้น แต่ก็มีปัญหามากใน เรื่องการเงินและการลงทุนเมื่อขุดคลองขั้นแรก
เสร็จมีเรือพอผ่านได้ เจ้าของงานต้องบอกขาย หุ้นเพราะทนดอกเบี้ยเงินเรา้ไม่ไหว นายกรัฐมนตรีอังกฤษ ดิสราเอลลี โดยไม่ผ่าน
รัฐสภา เพียงกราบบังคมทูลควีนวิกตอเรียเท่านั้น เห็นการณ์ไกลได้ซื้อหุ้นส่วนใหญ่ไว้ ทำให้อังกฤษ และฝรั่งเศสได้จัดการบริหาร
คลองแต่นั้นมา

คลองสุเอซได้เป็นหนทางให้อังกฤษสร้างเครือจักร ภพทางตะวันออกตั้งแต่อินเดีย พม่า มลายู สิงคโปร์ ไปจนถึงฮ่องกง
ฝรั่งเศสหันไปทางอินโด จีน ฮอลแลนด์ลงใต้ทางอินโดนีเซีย เมืองไทยก็หวิดไปอันเนื่องมาจากกระแสอาณานิคมผ่าน คลองสุเอซ

หลังจากขุดคลองสุเอซสำเร็จและเกิดประโยชน์มหาศาล นักขุดคลองชาวฝรั่งเศส และอังกฤษ “ได้ใจ”
มองมาที่คอคอดกระขอสำรวจและขอขุดคลองในรัชกาลที่ ๔ แต่ขาดเงิน ทุนและพบว่ายากกว่าการขุดคลองสุเอซ ในรัชกาลที่ ๕
พวกนักขุดคลองขออีก แต่รัชกาลที่ ๕ ทรงเห็นว่าเป็นอันตรายต่อประเทศมากกว่าผลดีจึงไม่โปรดเกล้า ฯ นักขุดคลองหันไปทาง
ปานามาที่เป็นคอคอดระหว่างทวีปอเมริกาเหนือและใต้ ซึ่งจะย่นระยะทาง เดินเรือระหว่างมหา สมุทรแอตแลนติกกับแปซิฟิกได้
มากมายเหมือนที่คลองสุเอซ

แต่เทือกเขาที่ปานามายากกว่า การขุดทะเลทราย ในอียิปต์ รวมทั้งไข้ป่าที่คร่าชีวิต คนงานในปานามาไปถึง ๒๐ , ๐๐๐ คน
ประกอบกับขาดเงินทุน การขุดคลองปานามาที่เริ่มแต่ พ.ศ.๒๔๒๓ จึงหยุดชะงักไปหลายปี จน พ.ศ. ๒๔๔๖ เมื่อสหรัฐ ฯ
ลงทุนให้ขุดต่อจนสำเร็จก่อนเกิดสงครามโลกเล็กน้อย การลงทุน ของสหรัฐ ฯ ทำให้ได้ครอบครองสิทธิ์คลองถึง ๙๙ ปี ที่เพิ่งจะส่ง
มอบคลองให้ปานามาเมื่อ ๓ ปีนี้เองคลองปานามาอำนวยให้ทัพเรือสหรัฐ ฯ เคลื่อนย้ายกำลังระหว่างแอตแลนติกกับแปซิฟิก
ระหว่างสงครามโลกทั้งสองครั้งได้ง่ายเป็นผลต่อการสงครามเป็นอย่างมาก

คลองเดินเรือทะเล ที่ขุดแล้วไม่มีปัญหาเห็นมีแต่คลองคีลในเยอรมนีที่ขุดไว้นานแล้ว
เพื่อเรือจากทะเลบอลติกไปทะเลเหนือไม่ต้องอ้อมเดนมาร์กเริ่มต้นก็ให้เรือเล็กผ่านได้ ก่อน
สงครามโลกครั้งแรกมีการขยายคลองให้เรือใหญ่ขนาดเรือลาดตระเวนสงครามผ่านได้ และใน
สงครามโลกครั้งหลังเป็นทางผ่านของเรือดำน้ำเยอรมนีคลองคีลยาวกว่าคลองปานามาเล็กน้อย


ในขณะที่คลองสุเอซยาวที่สุด ๖๖ ไมล์ การขุดคลองคีลไม่มีปัญหาเพราะเยอรมนีขุดเองไม่ ต้องให้สัมปทานใครมาลงทุน
ขุดคลอง

ความคิดที่จะขุดคลองกระดีหรือไม่ดีมีมาตลอดเป็นระยะเวลานับร้อยปี แต่เมื่อสงคราม โลกครั้งหลังจบลงโดยไทยร่วมกับ
ญี่ปุ่นแพ้สงครามอังกฤษผู้ชนะ สงครามบีบให้ไทยลงนาม สนธิสัญญาสมบูรณ์แบบที่มีรายละเอียด ๒๓ ข้อ ซึ่งร่างมาจากรัฐบาล
อังกฤษ ข้อ ๗ เกี่ยวกับคลองกระว่า

- รัฐบาลไทยจะไม่ตัดคลองเชื่อมมหาสมุทรอินเดียกับอ่าวไทย โดยรัฐบาลสหราชอาณาจักรมิได้เห็นพ้องด้วยก่อน
เป็นการแสดงนัยว่าหากเกิดคลองกระ แล้วอังกฤษจะเสียประโยชน์ทางช่องมะละกาหรือสิงคโปร์ ดังนั้น ถ้าขุดคลองแล้วไทยจะได้ ประ โยชน์
แบบนี้ขุดดีกว่าไม่ขุดสนธิสัญญาสมบูรณ์แบบฉบับนี้ยกเลิกไปใน พ.ศ. ๒๔๙๗ หลังจากบัง คับใช้อยู่ ๘ ปี เวลานี้หากอยาก
ขุดคลองก็ขุดได้ไม่มีใครว่าอะไร

ก็ไม่ทราบเหมือนกันว่า ทำไมอังกฤษไม่อยากให้ขุดคลองกระช่วงเวลาหลังสงครามโลก เดาเอาว่าอังกฤษไม่แน่ใจว่าภาย
หลังสงครามแล้ว สิงคโปร์จะอยู่ในอาณัติของอังกฤษแบบใดก็ ตีกันไม่อยากให้ขุดคลองไว้ก่อน และถ้าขุด ใครจะเป็นเจ้าภาพ
หรืออิทธิพลเหนือคลอง ในการร่างสนธิสัญญาสมบูรณ์แบบนั้น นายกรัฐมนตรีอังกฤษ เชอร์ชิล ที่มีงานยุ่งมาก บอกนาย เออเนสต์
เบวิน รัฐมนตรีว่าการต่างประเทศ เกี่ยวกับประเทศไทยว่า -

“ บอกผมหน่อย ไม่เกินครึ่งหน้ากระดาษ ทำไม 'สยาม' จึงเป็นประเทศไทย ” Tell me why in not more than half a
page 'Siam' should now be known as “Thailand”?

ก็ไม่ทราบว่า คำตอบของนายเบวินทำให้เชอร์ชิล “หมั่นไส้” เหตุผลที่เปลี่ยนชื่อสยามเป็นไทยทำให้สนธิสัญ ญาสมบูรณ์
“เล่นแรง” กับเมืองไทยในขณะที่ฝรั่งเศสผู้ชนะสงครามเหมือนกัน ยื่นข้อเสนอ เพียง ๔ ข้อ ให้ฝ่ายไทย หลังจากหมดพันธะอย่า
ขุดคลองกับอังกฤษแล้ว ก็มีความคิดที่จะขุด คลอง อย่าขุดคลองเป็นระยะๆ ล้วนมีเหตุผลต่างๆ นานาโต้แย้งกัน เอกชนคนไทยก็มี
คนต่างชาติ บริษัทต่างชาติก็มีหน่วยงานบางหน่วยบอกว่าไม่ควรขุด

อีกสิบปีต่อมาว่าควรขุดก็มี การสำรวจคร่าวๆ พบว่าแนวทางขุดคลองมีถึง ๕ แนวทางนับจากส่วนแคบที่สุดระหว่างระนอง
ถึงหลังสวนไปถึงแนวกว้างที่สุดระหว่างสตูลกับสงขลา ส่วนการสำรวจโดยละเอียดยังไม่มีใคร ทำเพราะจะเป็นค่า
ใช้จ่ายสูงมากที่ผู้สำรวจไม่มีหลักประกันว่าจะได้เป็นผู้ขุดคลองหากเมือง ไทยตกลงใจขุดคลอง มีการประมาณว่าหากขุดคลอง
ตามแนวผ่านทะเลสาบสงขลาเป็นความ ยาวคลอง ๑๐๕ กิโลเมตร ใน พ.ศ.๒๕๑๖ จะเป็นค่าใช้จ่ายราว ๑๑๐,๐๐๐ ล้านบาท
สำหรับเรือระดับขนาดหมื่นตันความเร็วเรือผ่านคลอง ๑๐ นอต และใช้พลังงานหรือระเบิด ธรรมดา
หากใช้พลังหรือระเบิดปรมาณูช่วยขุดคลองและให้เรือระดับแสนตันผ่านได้ก็จะราคา แพงขึ้นไปอีก เวลาที่ใช้ในการขุดคลอง ๘ - ๑๒ ปี
ขอบคุณ
http://www.navy.mi.th/navic/document/881208a.html

ขอระบายหน่อย

ทุกครั้งที่ไทยวางแผนขุดทั้งมาเลเซีย(ที่มีท่าเรือที่เอาส่วนแบ่งท่าเทียบเรือสิงคโปร)และสิงคโปรต้องโวยวายและบ่งบอกผลเสียของการขุดตลอดซ้ำกลุ่มNGOยังต่อต้านการขุดเต็มที่ถ้าเรามี คอคอด เพื่อน บ้านที่แสนเป็นมิตร ทั้งหลายคงโดนอุด จมูก หายใจ ไม่ออกเป็นแน่ๆ จึงต้องหานักการเมือง ขายตัว หลายๆคน ที่บูชาเงิน มากกว่า ประเทศชาติ ให้ค้านหัวชนฝา เค้าขุดไม่ขุดไม่รู้ แต่ถ้าพูด ถึง คอคอด ต้องค้านไว้ก่อน เหมือน สุนัขที่เจ้านายอย่างสิงคโปร์ มาเลซียหาเศษอาหารมาให้เพื่อทำตาม

คงจะคุ้ม เค้าโยน เศษเงินอันน้อยนิดมาให้ ก็ขายตัว ยับยั้ง เส้นทางของประเทศ

อเน็จอนาจมากครับความจริงนั้นพฤติกรรมทั้งหลายที่สิงคโปร์ได้ทำกับประเทศไทยแทบจะหาพฤติกรรมที่เป็นมิตรไม่มีเลย พฤติกรรมทั่วไปที่เกิดขึ้นและตลอดระยะเวลายาวนานเป็นพฤติกรรมที่บ่อนทำลายประเทศไทยในทุกทางและในทุกโอกาสที่สามารถทำได้

บัดนี้ถึงเวลาที่เพื่อนสื่อมวลชนชาวไทยและพี่น้องประชาชนชาวไทยจะได้ตระหนักถึงภัยดังกล่าวกันได้แล้ว ตัวอย่างซึ่งบทความนี้จะนำเสนอเป็นเพียงข้อเท็จจริงน้อยนิดในกิจกรรมบ่อนทำลายประเทศไทย และเป็นตัวอย่างที่ควรสนใจยิ่ง เพราะหากเรายังไม่เข้าใจ ยังทำเป็นเมินเฉยอยู่ต่อไป ไม่เพียงแต่ประเทศชาติจะต้องรับความเสียหายเท่านั้น เราอาจกลายเป็นเครื่องมือแล้วทำลายชาติบ้านเมืองของเราเองโดยไม่รู้สึกตัวก็เป็นได้

แต่บทความวันนี้ก็จะยังคงจำกัดอยู่ที่มหันตภัยที่สิงคโปร์ได้ก่อขึ้น จะยังไม่กล่าวถึงบรรดาคนไทยบางพวกที่สุมหัวคบคิดบ่อนทำลายบ้านเมืองของตนเอง ทั้ง ๆ ที่รู้สึกตัวและไม่รู้สึกตัว และทั้งที่ได้รับผลประโยชน์โดยตรง หรือโดยอ้อมก็ตาม

คนไทยคงจะจำความหลังแต่ครั้งก่อนได้ว่า เมื่อครั้งที่โลกกำลังต้องการธาตุสำคัญคือแทนทาลัมนั้น มีการดำริตั้งโรงงานแทนทาลั่มขึ้นในประเทศไทยเพื่อที่จะไม่ต้องส่งไปแปรรูปในสิงคโปร์ หรือเพื่อไม่ต้องมีนายหน้าคนกลางจากสิงคโปร์คอยเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ต่อไป

ในครั้งนั้นก็มีคนไทยจำนวนหนึ่งรวมกลุ่มกันคัดค้าน และในที่สุดก็นำไปสู่เหตุการณ์เผาโรงงานแทนทาลั่ม ซึ่งแม้ดูเพียงผิวเผินแล้วผู้ลงทุนจะเสียหาย แต่ความเสียหายจริงนั้นเกิดขึ้นแก่บ้านเมืองของเราอย่างเต็มเปี่ยม

ต่อมาก็มีการเปิดเผยข้อมูลอย่างชัดเจนว่าผู้บงการและอยู่เบื้องหลังการเผาโรงงานแทนทาลัมคือสิงคโปร์

สิงคโปร์ไม่มีผลิตผลทางการเกษตรในประเทศแม้แต่อย่างเดียวมาเลก็ผลิตใด้น้อย ตลอดเวลาที่ผ่านมาได้นำเข้าสินค้าเกษตรจากประเทศไทยเป็นส่วนใหญ่ แต่แทนที่จะเปิดเผยต่อชาวโลกถึงแหล่งผลิตของสินค้าเกษตรเหล่านั้น กลับตีตราอย่างหน้าตาเฉยว่าเป็นผลิตผลของสิงคโปร์ บ้างของมาเลย์บ้างซึ่งทำให้ประเทศไทยซึ่งเป็นเจ้าของผลิตผลไม่เป็นที่รู้จักต่อผู้บริโภค และเป็นการตัดสิทธิ์ตัดโอกาสในการจำหน่ายผลิตผลทางการเกษตรเหล่านั้น

ราคาผลิตผลของไทยถูกกดราคาและถูกบีบคั้นเพื่อให้ได้ราคาต่ำที่สุด ในขณะที่สิงคโปร์คนกลางแสวงหากำไรสูงสุด ทั้งนี้เพราะเขาคุมตลาด คุมการขนส่ง คุมการเงิน และเป็นที่น่าเสียดายว่าหลายรัฐบาลที่ผ่านมาหน้าโง่ ไม่ยอมทำความรู้ ไม่ยอมทำความเข้าใจ และไม่ยอมแก้ไขปัญหา ปล่อยให้ชาติบ้านเมืองถูกย่ำยี ปล่อยให้เกษตรกรถูกกดขี่ข่มเหง

เอาเฉพาะยางพาราเป็นตัวอย่างก็ได้ ประเทศไทยเป็นแหล่งผลิตยางพารามากที่สุด 1 ใน 5 แห่งของโลก ควรที่จะกุมฐานะที่เป็นผู้กำหนดราคา แต่ที่ไหนได้เรากลับปล่อยให้เกษตรกรไทยถูกกดขี่ข่มเหงและขายผลิตผลได้ในราคาต่ำ ในขณะที่สิงคโปร์ซึ่งเป็นคนกลางแสวงหาประโยชน์และกำไรมหาศาล จากหยาดเหงื่อแรงงานของคนไทย นอกจากนั้นสิงคโปร์ได้ใช้สื่อมวลชนของตนเองทั้งในประเทศและเครือข่ายที่อยู่ในประเทศไทย คอยหยิบฉวยเอาสิ่งที่ไม่ดีไม่งามของประเทศไทยเผยแพร่ต่อชาวโลกอย่างไม่ขาดสาย โดยมีเป้าหมายเพียงเพื่อไม่ให้นักท่องเที่ยวเดินทางเข้ามาในประเทศไทย และให้นักท่องเที่ยวเข้าไปท่องเที่ยวแต่ในสิงคโปร์เท่านั้น

พฤติกรรมการเสนอข่าวถูกจัดเป็นระบบและกลายเป็นเครื่องมือทำลายความน่าเชื่อถือ ความเจริญรุ่งเรือง และความอบอุ่นเบิกบานใจที่นักท่องเที่ยวจะพึงได้รับจากประเทศไทย

ทุกข่าวคราวอาชญากรรมที่สื่อมวลชนไทยเสนอข่าวทั้งที่โดยรู้หรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์ก็จะถูกเครือข่ายสื่อมวลชนของสิงคโปร์และมาเลย์ในประเทศไทย และเครือข่ายขยายข่าวนั้นออกไปสู่โลกกว้างอย่างรวดเร็ว

มีการเสนอข่าวแบบนี้อย่างต่อเนื่องเป็นระบบและเป็นขบวนการ จนทำให้ประเทศไทยเป็นดินแดนป่าเถื่อน โหดร้ายทารุณและเต็มไปด้วยอาชญากรรม

ไฟไหม้ที่ไหนมีคนตาย เกิดอุบัติภัยที่ไหนมีคนเจ็บตายก็จะถูกขยายข่าวให้น่าตื่นตระหนกตกใจ ทำให้นักท่องเที่ยวเข้าใจว่าประเทศไทยเป็นดินแดนที่ไม่มีความปลอดภัยเหลืออยู่เลย

เกิดโรคร้ายอะไรขึ้นในประเทศไทยไม่ว่าจะเป็นโรคฉี่หนู โรคเท้าเปื่อย หรือแม้ล่าสุดโรคไข้หวัดนก สิงคโปร์ก็ได้ขยายข่าวความเสียหายของประเทศไทยอย่างเป็นระบบและเป็นขบวนการ

เกิดเหตุการณ์ร้ายขึ้นในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ เครือข่ายสื่อมวลชนของสิงคโปร์ก็แพร่ภาพและขยายข่าวออกไปอย่างกว้างขวาง กล่าวโจมตีการกระทำของไทยแต่ไม่เคยกล่าวเกี่ยวกับการกระทำของกลุ่มกบฏ สื่อมวลชนบางฉบับของสิงคโปร์ได้เสนอข่าวถึงขนาดว่าประเทศไทยคือเลบานอนแห่งเอเชีย

เช้าวันที่ 14 มีนาคม 2547 สื่อมวลชนสิงคโปร์ก็เผยแพร่ข่าวไปทั่วโลกว่าท่าเรือแหลมฉบังของประเทศไทยคือเป้าหมายการก่อวินาศกรรมของขบวนการก่อการร้ายสากล และได้มีการขยายข่าวนี้อย่างกว้างขวาง อย่างน่าจับตายิ่ง

ผลก็คือในวันที่ 15 มีนาคม 2547 ตลาดหุ้นไทยร่วงกราวถึง 16 จุด และมีการเทขายหุ้นของต่างชาติในประเทศไทยอย่างหนัก รวมทั้งมีการถอนการลงทุนบางส่วนออกไป


การเปิดเผยข่าวต่อชาวโลกว่าประเทศไทยเป็นเป้าหมายของการก่อการร้ายได้กระทำอย่างต่อเนื่อง ซึ่งใครที่ไม่รู้ความจริงก็อาจเข้าใจไปได้ว่าสิงคโปร์มีความวิเศษวิโสในด้านการข่าว

ก็อยากจะบอกไว้ด้วยว่าผู้รับผิดชอบความมั่นคงของสิงคโปร์โดยทั่วไปนั้นผ่านการศึกษาอบรมจากประเทศไทยมหาเธก็เป็นนักเรียนไทย ไม่ได้มีความวิเศษวิโสอะไรโดยเฉพาะด้านการข่าวก็ไม่ได้มีความรู้พิเศษหรือมีแหล่งพิเศษ หรือมีเครือข่ายพิเศษแต่ประการใด แต่กลับตั้งสถาบันหนึ่งขึ้นมาชื่อว่าสถาบันเอเชียอาคเนย์ศึกษา หรือ ไอซี ทำเป็นนักพยากรณ์ผู้วิเศษ

แล้วเสนอข่าวอย่างต่อเนื่องว่าผลจากการวิจัยปรากฏว่าประเทศไทยจะเป็นเป้าหมายของการก่อการร้ายแต่สิงคโปร์ก็ถือเอาการวิจัยแบบบ้า ๆ นี้บ่อนทำลายประเทศไทยด้วยการระบุว่าขบวนการอัลกออิดะห์อาจโจมตีแหลมฉบังของประเทศไทย โดยการใช้เดอร์ตี้บอมบ์หรือใช้ระเบิดพ่วงอุปกรณ์กัมมันตภาพรังสี

และที่ผมสนใจก็คือยุคพลเอกชวลิตเป็นนายกเคยเปรยๆเรื่องขุดคลองไทย(คอคอดกระ)ก็เกิดเหตุเผาโรงเรียนพร้อมมีคนบอกหากขุดไทยต้องเสียภาคใต้   ยุค ดร.ทักษินเป็นนายกโครงการนี้เกือบเป็นรูปเป็นร่างแล้วมีคนบอกไทยต้องเสียภาคใต้ แต่ดร.ทักษินบอกหมดยุคแบ่งแยกดินแดนให้ขุดใด้แต่ยังไม่ทันวางแผนการขุดไฟใต้ลุกทันทีชักสงสัยแบบผมรึปล่าวครับพี่น้องชาวไทยทั้งผอง