ดอกแก้วเป็นกระทงร้อน 1 ปีที่แล้ว
โอ้ดอกแก้ว...กัลยา
หากเอ่ยถึง ไดโนเสาร์ เชื่อว่าคนส่วนใหญ่คงจะนึกถึงภาพของสัตว์ร่างยักษ์ที่น่าสะพรึงกลัว ทว่าแท้จริงแล้วไดโนเสาร์ไม่ได้มีขนาดใหญ่โตไปเสียทุกชนิด หากแต่พวกมันหลายชนิดกลับมีขนาดเล็กเสียจนแทบจะเรียกว่าจิ๋วเลยก็ว่าได้ และต่อไปนี้คือบางตัวอย่างของพวกไดโนเสาร์ฉบับกระเป๋าเหล่านี้
ขอบคุณที่มา Komkid.com
ขอบคุณที่มา Komkid.com
Tag: บทความ สัตว์ธรรมชาติ ไดโนเสาร์ ฉบับกระเป๋าหิ้ว ขนาดเล็ก
ชนิด:
บทความ
ประเภท:
สัตว์ธรรมชาติ
คะแนน: 49 ชอบ, 0 ไม่ชอบ
จาก
http://www.komkid.com/%e0%b8%98%e0%b8%a ...
16 บทวิจารณ์ |
2,009 คนอ่าน
ภาพประกอบ
บทความ เนื้อเรื่อง หรือ คำอธิบาย โดยละเอียด
เรื่องแนะนำ
ตัวแรก คือ คอมซอกนาธัสไดโนนักล่ารุ่นจิ๋วมันมีขนาดเท่า ๆ กับลูกไก่รุ่น ๆ รูปร่างของมันบอบบางมีลำคอและหางยาวจนทำให้ดูตัวโตขึ้นคอมซอกนาธัสจัดเป็นไดโนเสาร์ในกลุ่มเทอโรพอดหรือพวกกินเนื้อมันปรากฏขึ้นเมื่อราว 150 ล้านปีที่แล้วในยุคจูราสสิกตอนปลาย รูปร่างของมันที่ดูคล้ายคลึงกับนกโบราณได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของความคิดที่ว่าไดโนเสาร์กับนกมีความเกี่ยวข้องกัน นักโบราณชีววิทยาคิดว่าพวกคอมซอกนาธัสคงจะล่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กและพวกแมลงเป็นอาหารขณะเดียวกันการที่พวกมันตัวเล็กก็อาจทำให้มันตกเป็นอาหารของสัตว์อื่น ๆ ที่ใหญ่กว่าด้วย
ซิตตาโคซอรัสเป็นไดโนเสาร์กินพืชที่ปรากฏขึ้นเมื่อราว 120 ล้านปีที่แล้วในช่วงยุคครีตาเชียส ลักษณะเด่นของมันคือปากที่มีลักษณะเป็นจงอยคล้ายปากนกแก้ว พวกซิตตาโคซอรัสจัดเป็นไดโนเสาร์ในกลุ่มออนิทิสเชียนหรือพวกที่มีสะโพกแบบนก และแม้ว่าจะมีความยาวเพียงสองฟุตครึ่งหรือตัวใหญ่พอกับสุนัขพันธุ์ปั๊ก แต่ซิตตาโคซอรัสก็คือบรรพบุรุษของเซอราทอปเซียนอย่างเจ้ายักษ์สามเขาไทรเซราทอปซึ่งมีการแพร่การะจายพันธุ์เป็นอย่างมากในช่วงปลายยุคครีตาเชียส
ลีเอลลีนาซอร่าเป็นพวกออนิทิสเชียนอีกชนิดหนึ่งที่ปรากฏขึ้นในยุคครีตาเชียส พวกมันเดินด้วยสองขาหลังในลักษณะเดียวกับนกโดยมีขนาดตัวเท่ากับแม่ไก่ กระโหลกของมันมีช่องว่างขนาดใหญ่สำหรับกลีบสมองส่วนรับรู้การมองเห็น ซึ่งการที่กลีบสมองส่วนนี้มีขนาดใหญ่แสดงให้เห็นว่าลีเอลลีนาซอร่าสามารถมองเห็นในความมืดได้เป็นอย่างดี
ในบรรดาไดโนเสาร์ทั้งหลายนั้นพวกซอโรพอดคอยาวคือไดโนเสาร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแม้จะเป็นชนิดที่มีขนาดย่อม ๆ แต่ก็ยังใหญ่เท่ากับช้างตัวโต ๆ ทว่าในบรรดาพวกยักษ์คอยาวเหล่านี้กลับมีอยู่ชนิดหนึ่งที่มีขนาดแตกต่างจากพวกพ้องเสียยิ่งกว่าฟ้ากับดิน นั่นคือมัสซอรัสซึ่งเป็นไดโนเสาร์ในกลุ่มซอโรพอดที่มีขนาดตัวเล็กที่สุดโดยมีความยาวเพียง 1 ฟุตเศษหรือเท่ากับหนูตัวใหญ่ ๆ เท่านั้น ทว่าในการศึกษาต่อมา ได้พบว่า โครงกระดูกของมัสซอรัสที่พบนั้น เป็นของพวกที่ยังโตไม่เต็มที่ จึงได้คาดคะเนว่า หากโตเต็มที่แล้ว มัสซอรัสน่าอาจจะมีน้ำหนักราว 70 กิโลกรัมและยาวกว่า 2 เมตร ซึ่งก็คงพอ ๆ กับหมูตัวย่อม ๆ พวกมัสซอรัสมีชีวิตอยู่ในยุคไทรแอสสิกและจัดเป็นซอโรพอดในยุคเริ่มแรก
เมเซียคาซอรัสเป็นไดโนเสาร์นักล่าขนาดเล็กที่เคยอาศัยอยู่ในมาดากัสการ์เมื่อราว 76 ล้านปีที่แล้ว มันมีขนาดเท่ากับสุนัขอัลเซเชียน ลักษณะเด่นของเมเซียคาซอรัสคือฟันหน้ารูปกรวยที่งอกยาวมีปลายโค้งออกมานอกปาก ส่วนฟันด้านหลังนั้นมีลักษณะคล้ายใบมีดและหยักเป็นซี่เลื่อยเหมือนพวกกินเนื้อชนิดอื่น ๆ
ไดโนเสาร์ขนาดเล็กบางชนิดมองดูแทบไม่ต่างจากนกหรือไก่อย่างเช่นไซโนซอโรเทอริกซ์ซึ่งเคยอาศัยอยู่ในจีนเมื่อราว 120 ล้านปีก่อน พวกมันมีขนาดเท่ากับแม่ไก่และยังมีร่องรอยของเส้นขนแบบเดียวกับขนนกปกคลุมอยู่ทั่วทั้งตัว
คอดิเทอริกซ์เป็นไดโนเสาร์ขนาดเล็กอีกชนิดหนึ่งที่อาศัยอยู่ในสถานที่และช่วงเวลาเดียวกับไซโนซอโรเทอริกซ์ ชื่อของมันแปลว่าแพนหางเนื่องจากฟอสซิลของมันมีรอยประทับของเส้นขนแบบแพนหางของนกอยู่ตรงส่วนหางของมัน คอดิเทอริกซ์ยาวประมาณหนึ่งเมตรขนาดของมันใหญ่พอ ๆ กับไก่งวง
ไดโนเสาร์ขนาดเท่าไก่งวงอีกชนิดหนึ่งถูกขุดพบในมองโกเลียทว่าพวกมันน่ากลัวกว่าไก่งวงมากชื่อของมันคือเวโลซิแรปเตอร์ ซากของมันปรากฏร่องรอยของเส้นขนละเอียดอยู่ทั่วตัว เวโลซิแรปเตอร์ปรากฏขึ้นในยุคครีตาเชียสมันเป็นไดโนนักล่าที่มีกรงเล็บอันน่ากลัวทั้งที่แขนและขน แต่อาวุธที่น่ากลัวที่สุดคือเล็บโค้งคมตรงหัวแม่เท้าของมัน
ทรูโอดอนเป็นไดโนเสาร์กินเนื้อรุ่นเล็กอีกชนิดหนึ่งที่มีชีวิตอยู่ในยุคครีตาเชียสขนาดของมันใหญ่เท่ากับแมวมีเบ้าตาขนาดใหญ่ในลักษณะเดียวกับพวกสัตว์กลางคืน มันเดินด้วยสองขาหลังและมีแขนที่ดูคล่องแคล่ว นักวิทยาศาสตร์คิดว่าพวกทรูโอดอนออกหากินรวมกันเป็นฝูงแบบพวกหมาไนโดยค้นหาซากของสัตว์ที่ตายแล้วรวมทั้งรุมสังหารสัตว์ขนาดเล็กที่อ่อนแอหรือบาดเจ็บกินเป็นอาหาร
ไดโนฉบับกระเป๋าตัวสุดท้ายที่จะกล่าวถึงเรียกได้ว่าเป็นไดโนเสาร์ที่ตัวเล็กที่สุดชื่อของมันคืออิพิเดนโดรซอรัส ซากฟอสซิลของมันถูกขุดพบในจีนโดยวัดอายุได้ 160 ล้านปีซึ่งเท่ากับช่วงเวลาของยุคจูราสสิก ความโดดเด่นของไดโนเสาร์ชนิดนี้อยู่ที่นิ้วกลางของมันที่ยาวมากโดยมีความยาวมากกว่านิ้วอีกสองนิ้วรวมกันเสียอีก นักวิทยาศาสตร์คิดว่าพวกมันน่าจะหากินบนต้นไม้และใช้นิ้วกลางที่ยาวเป็นพิเศษนี้แหย่เข้าไปในรูบนต้นไม้เพื่อเกี่ยวตัวหนอนและแมลงออกมากิน อิพิเดนโดรซอรัสมีขนาดเท่ากับนกกระจอกและเป็นไดโนเสาร์ที่เล็กที่สุดเท่าที่มนุษย์เคยค้นพบมา